Auteur: lasantoire

Het is voorbij (nieuwsbrief)

Ons avontuur komt na 8 maanden van topsport ten einde, of toch (nog) niet helemaal? Je leest het in onze september nieuwsbrief…

Iets te vieren?

In augustus en begin september staat onze agenda jaarlijks bomvol met feestjes. We mogen er voortaan eentje toevoegen aan de kalender, want op 4 september werden we de trotse ooms van Sofie!

Daarnaast waren we 25-08 vijf jaar getrouwd, vierden we Jelle’s 36ste verjaardag en hadden we bovendien een memorabel Van Loy weekend op de camping.

Er was voor het hele gezelschap een volledig verzorgde BBQ op vrijdagavond (met dank aan onze Engelse vrienden Chris & Michelle!), met een gezellige borrel rond het kampvuur bij de Firepit als afsluiter. Vervolgens een heerlijk ontbijt op ons achterterras op de zaterdag, we maakten een tripje met picnic op de VeloRail, bezochten de watervallen van Veyrines, hadden een wandeling op de Col de Serre, hielden een Petanque tournooi, gingen heerlijk uit eten bij Moulin de la Santoire en sloten af met een overdadige kaasplank en borrel in onze eigen bar.

Op zondag nodigden we iedereen uit voor een brunch aan de schilderachtige oever van de rivier en vervolgens keerde iedereen voldaan huiswaarts. Het bracht ons op een idee, want eigenlijk was dit weekend een perfecte blauwdruk voor een groepsarrangement. Gedurende het hele jaar blijven onze chalets verwarmd en beschikbaar. Wil je dus meer weten over de mogelijkheden voor een familie-, vrienden- of team-weekend op maat? Neem dan vooral contact met ons op!

Podcast en krant

Er was opnieuw media-aandacht voor ons avontuur. Geen cameraploeg ditmaal, maar na diverse contactpogingen stond ineens de correspondent van La Montagne – de regionale krant – bij ons op de stoep. Hij sprak met ons en nam zijn notities, om ons vervolgens nog even te fotograferen op de camping.

Op 17 augustus verscheen het paginavullende artikel over hoe wij als Nederlanders naar St. Bonnet de Condat emigreerden om er de camping nieuw leven in te blazen. We kregen veel leuke reacties en er is zelfs al iemand komen kamperen naar aanleiding van dit artikel.

Bovendien gingen we in gesprek met Rianne Roes voor haar podcast; alles is liefde. Het was verfrissend om eens over iets anders te praten dan alleen ons afgelopen half jaar. In de podcast staat namelijk de liefde centraal en zodoende spraken we over ons leven samen, de hoogte- en dieptepunten van de afgelopen 14 jaar. Natuurlijk werd de impact van ons huidige project op je relatie ook onder de loep genomen! De podcast zal binnenkort gratis te beluisteren zijn via iTunes en Spotify. De link volgt natuurlijk via onze social media en in deze nieuwsbrief

Wisselvallig weer

Langzaamaan begint het weerbeeld te veranderen. De eerste blaadjes komen van de bomen, de uitgestrekte velden zijn na enkele regenbuien weer groen en de bomen beginnen prachtige kleuren te vertonen. Voorlopig proberen we het nog even zonder verwarming te doen in huis, de olieprijzen zijn tenslotte nog altijd ongekend hoog.

Gelukkig hebben we nieuwe longsleeves en sweaters cadeau gekregen voor Jelles verjaardag, dus de bedrijfskleding doet zijn werk! Wanneer de zon schijnt, is het met 20 graden overigens nog altijd buitengewoon lekker – soms zelfs fijner dan tijdens de hitte van de zomer. Komende week wordt hier zelfs nog even 30 graden voorspeld! We zijn erg benieuwd naar de herfst en kijken alvast voorzichtig uit naar een mooie witte Kerst, maar dat duurt natuurlijk nog even…

Doe-het-zelf

Nu de rust weer wat is wedergekeerd, hebben we ook de hamer weer opgepakt. Onze vrije tijd spenderen we voor een groot deel aan de noodzakelijke reparaties, onderhoud en een kleine lekkage hier en daar. Uiteraard stond het dak hoog op onze prioriteitenlijst.

Gewapend met overalls, gasmaskers en 26 liter Xylophene (in Nederland verboden, maar in Frankrijk vrij verkrijgbaar), gingen we de insecten in onze dakspanten te lijf. Het was even schrikken, want naarmate we begonnen met afkrabben van aangetast hout, bleek de constructie in aanzienlijk slechtere staat dan we oorspronkelijk dachten. Kilo’s zaagsel verder boorden we tot in de nok toe gaten, om vervolgens met speciale ventielen alle balken zorgvuldig te injecteren.

Eenmaal klaar werd iedere vierkante centimeter hout nog eens behandeld met een dikke laag en nu is het afwachten. We hopen vurig dat de beestjes hiermee uitgeroeid worden en zo niet, dan beginnen we van voor af aan – net zo lang tot we geen geknaag meer in onze balken horen. Als dat eenmaal zo ver is, zijn we wel enthousiast geworden om de zolder verder op te gaan knappen; het is een prachtige ruimte!

Ik ben een échte jongen

Bij aankomst in Frankrijk hebben we zo snel mogelijk alle aanmeldingen en inschrijvingen verzorgd. Bureaucratie is niet voor niets een Frans woord en zodoende moesten we ons kenbaar maken bij Urssaf, CPAM, Amelie, Impôts, noem maar op… Nu wil het feit dat één of andere ambtenaar het lastig vond om Jelle’s voornaam te duiden en misschien had het feit dat we twee mannen zijn er ook nog iets mee te maken; hij werd ‘mevrouw Russner’.

Op zich is dat niet zo’n ramp en vergelijkbare situaties hebben we ook in Nederland wel eens gehad. In Frankrijk baseert men het ‘numéro de sécurité sociale’ (vergelijkbaar aan het Nederlands burgerservice nummer) echter op het geslacht. Voor dames begint dit met een 2 en voor heren met een 1. Gevolg was dat we op geen enkel digitaal platform konden inloggen en dat de ene na de andere vage foutmelding zich voordeed.

Best lastig wanneer je BTW aangiftes wilt doen of probeert een auto in te voeren zonder FranceConnect (het equivalent van de Nederlandse DigiD). Wanneer je via de website van zo’n overheidsdienst vervolgens het contactformulier invult om kenbaar te maken dat je niet in kunt loggen, krijg je enkele weken later doodleuk als antwoord dat ‘er zich een bericht bevindt in de inbox in de portal’. Daarop konden we dus nog steeds niet inloggen. Inmiddels is het verlossende woord per post gekomen en ben ik kennelijk administratief omgebouwd – een heus Pinokkio momentje! De accounts zijn in aanvraag, evenals de invoer van de auto en we hebben zelfs een tijdelijke dekking op de zorgverzekering.

Eindstreep na 8 maanden

Voor ons was het streven steeds om op goede wijze in september te belanden en inmiddels kunnen we concluderen dat we het gehaald hebben. Voorzichtig hebben we de eerste financiële balans opgemaakt. Onze gerealiseerde omzet zit dichtbij de begroting en ruwweg hebben we net aan voldoende verdiend om de winter hier te kunnen doorbrengen, ondanks de enorme investeringen die we hebben gedaan. Het dorp is inmiddels vrijwel volledig leeggelopen en de rust is duidelijk merkbaar op de camping, in de winkel en in de bar.

Onze openingstijden zijn wat teruggeschroefd en het is hoog tijd voor de klusjes die zijn blijven liggen, om onderling te evalueren én om even een korte break te nemen. Zodoende zullen we voor onze “congées annuels” geheel gesloten zijn vanaf 21 september, om vervolgens op 1 oktober met frisse moed weer te heropenen. We barsten van de ideeën voor de komende maanden, die we met plezier op een later moment met jullie zullen delen. Voor nu is onze eerste eindstreep achter de rug en hebben we onszelf en de rest van de wereld bewezen dat onze droom werkelijkheid is geworden!

Volop hoogseizoen op onze Franse Camping (nieuwsbrief)

Het moment van de waarheid is aangebroken, floreert onze camping tijdens het hoogseizoen of piepen en kraken we tot we breken? Je leest er natuurlijk weer alles over in deze nieuwsbrief vanuit La douce France..!

14 Juillet

Door wat administratieve problemen leek het er even op dat er op 14 juli, de nationale feestdag, geen vuurwerk in het dorp zou zijn. Als onderdeel van onze integratie hier vonden we dat enorm zonde. Daarom besloten we op het allerlaatste moment om het heft in eigen handen te nemen door onze gasten en het dorp alsnog te trakteren op een kleine vuurwerkshow. Het resultaat was een mooie avond, waarin mensen uit de wijde omgeving op ons achterterras genoten van een prachtig siervuurwerk aan de hemel.

Klusmoe

Ondanks dat we enorm trots zijn op al wat we gerealiseerd hebben, blijft er altijd ruimte om te verbeteren. Bovendien gaan er wel eens dingen kapot en vergen zowel het terrein als de verhuureenheden regelmatig onderhoud. Ook wij zijn natuurlijk maar mensen en een dag heeft maar 24 uur. Daar komt bij dat we eigenlijk even geen kwast, boormachine, pvc-pijp, snoeischaar of elektriciteitsdraad meer kunnen zien; wij zijn officieel klusmoe! Nu het hoogseizoen al onze aandacht vergt, hebben we dan ook besloten dat we alle niet-noodzakelijke klusjes even uitstellen tot september.

FirePit en een open-vuurverbod

door droogte Net voordat de ergste hitte zijn intrede deed, hebben we nog snel onze FirePit afgemaakt. Er prijkt nu een zeshoekige bank van massief hout om de cirkel van stenen op het beton waar ooit de tipi-tent stond.

Daarmee is een deel van onze droom eindelijk realiteit geworden; een plek waar kampeerders met allerlei verschillende achtergronden ongedwongen bij elkaar kunnen komen, kennis kunnen maken en verhalen uit kunnen wisselen. Samen om een knisperend kampvuur, onder de sterrenhemel, met een wijntje of biertje en voor de kinderen uiteraard met een marshmallow aan de stok! Het kampvuur zelf moet tijdelijk even wachten, want dat is door de extreme droogte en het gevaar voor bosbranden momenteel verboden hier.

Laatste draaidagen Ik Vertrek

De TV-crew van Ik Vertrek kwam in het laatste weekend van juli voor de derde en laatste keer bij ons in Frankrijk op bezoek. Het contrast met de winter qua weersomstandigheden en natuur werd vastgelegd. Nu alles open is, werden we gevolgd in onze dagelijkse bezigheden terwijl de camping bezet is en we namen een eindgesprek op.

Daarin blikken we terug op hoe het ons is vergaan en beantwoorden we de vraag hoe we de toekomst zien. We gaven nog enkele uren materiaal aan homevideos mee en nu is het tijd voor de eindmontage. We hopen in November aan iedereen te mogen aankondigen wanneer ons avontuur op televisie te zien zal zijn.

Verruimde openingstijden

In Augustus is het traditioneel druk in het dorp. De auto’s passen nog maar amper op het kerkplein, waaraan je ziet dat er veel mensen ’terug’ zijn. Het gonst van de mensen die elkaar begroeten en enige tijd niet hebben gezien.

Bovendien mochten we, op één tent-plek na, voor het eerst ons bordje “Camping vol” ophangen, dus ook het toerisme is volop aanwezig. Dat vraagt uiteraard om verruimde openingstijden en zodoende besloten we tijdelijk 7 dagen per week open te gaan met zowel de bar als de winkel.

Verlengde verblijven, reviews en terugkerende gasten

Zelf kunnen we natuurlijk vertellen hoe fantastisch het hier is, maar wie beter dan onze gasten om dat te beoordelen? De zaken die wij als perfectionisten nog graag willen verbeteren of liever anders zien, lijken onze gasten in mindere mate te storen. We scoren namelijk 4,9 / 5 in google , 10 / 10 op PitchUp en 5 / 5 op Tripadvisor.

Daar zijn we natuurlijk APETROTS op!! We hadden zelfs een koppel dat ons liet weten zo genoten te hebben, dat ze bij thuiskomst direct de tent in de tuin terug hebben opgezet. Bovendien hebben we structureel bezoekers die hun voorgenomen verblijf met één of meerdere nachten verlengen, omdat ze de camping en de omgeving zo fijn en mooi vinden.

Tot slot hebben we inmiddels al gasten voor een tweede keer mogen verwelkomen. Zij waren zodanig tot rust gekomen tijdens hun vakantie eerder dit jaar, dat ze besloten met vrienden nog een weekend terug te komen. Dat is natuurlijk het grootste compliment dat we kunnen krijgen en het geeft ons veel voldoening en goede moed voor de toekomst!

Tegenslag

Zoals eerder toegegeven, bestaat ons avontuur natuurlijk niet alleen maar uit voorspoed – we kennen ook tegenslagen. Het groots aangekondigde glasvezel is bijvoorbeeld nog altijd niet voorbij de brug en iedere reactie op onze navraag bij het telecombedrijf blijft vooralsnog uit.

Dat betekent dat we onze gasten op de camping nog steeds geen fatsoenlijke WiFi aan kunnen bieden, behalve een trage verbinding in de bar. Gelukkig heeft het merendeel van onze bezoekers prima 4G dekking en een databundel ter beschikking, maar toch vinden wij het jammer.

De boktor vreet ondertussen vrolijk verder aan onze dakspanten, ondanks onze herhaaldelijke behandelingen van het hout, maar: wie het laatst lacht, lacht het best! Ook de aangevraagde elektrische huurfietsen zijn dit seizoen uiteindelijk niet geleverd, ondanks de toezeggingen vanuit de communauté de commune pays gentiane. Volgend jaar beter…

Nederlandse bekenden op bezoek!

Nadat we een tijdje geen enkele ‘oude bekende’ hadden gezien, konden we er afgelopen maand weer een aantal aan het lijstje toevoegen.

Zo hebben we lekker geluncht met Paula en Björn, genoten van een avondje kampvuur met Noor, Ruud & kids en werden we getrakteerd op muzikale verzorging van Geert-Jan terwijl hij samen met Margot een nachtje langskwam. Ook was Lars, die ons kort nadat we hier aankwamen al een paar dagen heeft geholpen, terug met Raffie en zijn camper.

Dorpsfeest

Voor een optimale integratie hebben we ons al kort na aankomst aangemeld om deel te nemen aan de plaatselijke feestcommissie. Dit weekend was het dan eindelijk zover, na meerdere zomers van corona-pandemie, waarin het feest geen doorgang kon vinden, was er een heus jaarfeest voor Saint Bonnet de Condat. Twee dagen lang kwam iedereen samen voor gezelligheid, een hapje, een drankje en het nodige amusement.

Een petanque toernooi, feestavond met DJ, brocante, verkiezing van de beste vogelverschrikker, verloting van een ham voor degene die het dichtst bij het gewicht kwam, schmink en spelletjes voor de kinderen en nog veel meer. Natuurlijk was er ook een optreden van onze eigen ‘troubadour néerlandais’ – Lars Zebregs.

Het was werkelijk een memorabel weekend. De camping zat vol en er was geen stoel meer over op het terras. Zelf hebben we dus niet veel kunnen meemaken van de festiviteiten, maar hetgeen we gehoord en gezien hebben was geweldig!

Hoogtepunt

Met het dorpsfeest hebben we ook meteen het hoogtepunt van de zomer achter de rug. Zo druk als afgelopen weekend verwachten we het even niet meer te krijgen, maar de winkel en het terras worden desalniettemin nog dagelijks goed bezocht. Mensen hebben inmiddels ook de weg naar onze menukaart gevonden, want de Fish & Chips vliegt de keuken uit! De bitterballen en frikandellen zijn inmiddels weer beschikbaar, we besloten ze op veler verzoek middels droogijs-transport te importeren. Ook voor de camping ontvangen we nog met regelmaat reserveringen en we ontvangen haast iedere dag passanten.

Ook vrijwel dagelijks moeten we telefonische aanvragen om last-minute chalets en/of mobil homes te huren voor deze maand teleurstellen. Wij werken natuurlijk onvermoeibaar door om iedereen een zo fijn mogelijke middag, avond of verblijf te bieden, maar kijken stiekem ook uit naar het naseizoen. Na 8 maanden non-stop werken willen we graag weer wat aan onze verdere plannen werken, onze nieuwe leefomgeving verder verkennen én simpelweg heel af en toe helemaal niets doen ;-).

Onze eerste reserveringen voor 2023 beginnen voorzichtig op gang te komen. Voordat het zover is, hopen we nog veel leuke gasten te mogen ontvangen in het winterseizoen. Zowel de chalets als de camping (voor wintergeschikte campers) blijven gewoon open – net als de bar en épicerie. Niet voor niets liggen we perfect gesitueerd tussen twee grote ski-gebieden, Le Lioran & Super-Besse. Kom je deze winter of volgend jaar ook kennismaken met ons kleine paradijs in de Cantal, Auvergne?

À bientôt, veel liefs.

Dennis & Jelle

Het gras is écht groener aan de overkant (nieuwsbrief)

Mogen we jullie even vertellen over ons avontuur? De camping is volledig geopend, we hebben kennis gemaakt met de lokale voorjaarsstormen, een heuse bruiloft verzorgd en de firepit is in gebruik genomen. Hadden we al gezegd dat de camping inmiddels PRACHTIG groen is? We vertellen je er alles over in onze derde nieuwsbrief, die door de drukte iets langer op zich heeft laten wachten dan we van plan waren…

Continue reading “Het gras is écht groener aan de overkant (nieuwsbrief)”

Lente aan de oever van La Santoire (nieuwsbrief)

In 14 weken tijd hebben we ons leven moedwillig rigoureus op zijn kop gezet. Onze oorspronkelijke plannen worden nog dagelijks in werkelijkheid vertaald en inmiddels zijn we deels in bedrijf. Terwijl de lente zijn intrede heeft gedaan, zijn we nog niet gegarandeerd verlost van de sneeuw. Zo viel er op 1 april nog maar liefst 20 centimeter, waardoor we gedwongen de werkzaamheden op het terrein moest uitstellen. Meer daarover verderop in deze tweede nieuwsbrief vanuit St. Bonnet de Condat.

Continue reading “Lente aan de oever van La Santoire (nieuwsbrief)”

De eerste nieuwsbrief vanuit St. Bonnet de Condat (nieuwsbrief)

Twee maanden verder

Inmiddels zijn er twee maanden verstreken sinds wij de trotse eigenaren werden van Camping La Santoire in Saint Bonnet de Condat in de Auvergne, Cantal – Frankrijk. Op 7 januari passeerde onze acte authentique bij de notaris en sindsdien zijn we dan ook permanent vanuit Nederland geëmigreerd naar Frankrijk.

De eerste dagen

Bij aankomst lag er een flink pak sneeuw, dat een dromerig sfeertje maakte op de camping. Het was dan ook geen straf om onze eerste weken in één van de vier chalets door te brengen met de beestjes. We waren van plan om alleen de toiletbrillen in de chalets te vervangen.

Continue reading “De eerste nieuwsbrief vanuit St. Bonnet de Condat (nieuwsbrief)”

This site is registered on wpml.org as a development site.