Auteur: lasantoire

Kastanjes rapen en appel-kaneel geuren (nieuwsbrief)

De herfst is het seizoen van paddestoelen, kastanjes rapen, pompoenen snijden, appel-kaneel kaarsen en vallend blad. Zo ook bij ons, maar dan wel met een vleugje tegenslag, onophoudelijke bureaucratie, incidentele lekkages en twee verhuizingen. Je leest er alles over in deze najaarseditie van onze nieuwsbrief.

Aanhoudende bureaucratie

Na bijna 10 maanden van gesteggel met EDF, over een onterecht opgelegde (en direct afgeschreven!) boete, waren we het zat. We besloten de rechtsbijstand in te schakelen, die ons vrijwel direct hielp middels een brief van de jurist met duidelijke taal aan het adres van EDF. Als gevolg hadden we 4 dagen later een excuusbrief en toezegging tot terugbetaling in onze mailbox!

Het rijbewijs van Dennis was nog slechts een week of 6 geldig en zal dus vervangen moeten worden door een Frans equivalent. Hiertoe is een on-line procedure, die we minutieus voorbereidden, zodat we geen onnodige vertraging op zouden lopen. Echter hielden we rekening met een doorlooptijd van enkele weken, aangezien dit in Nederland binnen 48 uur geregeld zou moeten zijn. Inmiddels, maar liefst 5 maanden later, heeft Dennis eindelijk een Frans rijbewijs opgestuurd gekregen. Het duurt een eeuwigheid, maar is hier in Frankrijk dan weer wel volkomen gratis…

We kregen na lang aandringen ook een particulier fiscaal nummer, waarna we de nodige correcties konden doorvoeren in de aangifte voor de Franse WOZ-belasting. Erg welkom, want de brieven werden nog steeds bezorgd op wat men in Frankrijk als ons primaire woonadres aanmerkte; de Biesterweg in Eindhoven. Aangezien we daar al twee jaar weg zijn, erg fijn om dit allemaal eindelijk recht te kunnen zetten. Scheelt bovendien weer honderden tot duizenden euro’s onterecht opgelegde belastingaanslagen…

Verhuisd naar ons washok

Op enig moment, eind augustus, klaagde Dennis herhaaldelijk over herrie in de slaapkamer. Niet omdat ik snurkte, maar omdat hij meende boktorren te horen in het plafond en/of de balken boven ons. Ik probeerde hem, terwijl we nog midden in de drukte van het hoogseizoen zaten, met een korrel zout te nemen. Maar ‘het zal wel tussen je oren zitten’ en ‘het is gewoon de wind die je hoort’ hielden niet lang stand. Toen er eenmaal zaagsel op het dekbed verscheen, besloten we onmiddellijk ons bed te verhuizen naar de waskamer, evenals al onze kleding uit de kast. Daar sliepen we temidden van de drogende was, zonder verwarming en recht onder het golfplaten dak. Als het dus ’s nachts woei en/of regende, deden we geen oog dicht. Bovendien verergerde de lekkage boven de wasmachine, zonder aanwijsbare reden, Emmertjes en wat correctieve acties op het dak mochten niet baten, want binnen 36 uur groeiden de paddenstoelen ondersteboven uit het plafond… 

Vakantie in eigen land 

Het zomerseizoen was zodanig goed, dat er op dit moment nog geen chalets zonder gasten waren om eventueel naar uit te wijken. We deden dus onvermoeibaar voort, maar waren erg blij toen midden september uiteindelijk onze eigen vakantie aanbrak. We gingen samen een paar dagen naar een hotel in hartje Parijs. Daar hingen we dagelijks tientallen kilometers te voet de toerist uit en genoten we van het contrast dat de drukte om ons heen ons bood. We gingen natuurlijk heerlijk uit eten en probeerden zoveel mogelijk terrasjes uit.

Aansluitend vertrokken we richting Disneyland Paris. Daar brachten we samen met de familie van Dennis vijf heerlijke dagen door ter ere van zijn ouders’ huwelijksjubileum. Bovendien ontmoetten we ons kersverse nieuwe nichtje Nina en ondanks wat (lees: heel veel) regen, hebben we enorm genoten van het samenzijn.

Tout-à-l’égout 

Eenmaal thuis aangekomen, werden we verrast door de start van de werkzaamheden aan de riolering, ofwel “tout-à-l’égout”. Men had aangekondigd in september te starten en begon zowaar op 28-09, al een hele prestatie temidden van de hier gebruikelijke uitstelcultuur. Het leidt regelmatig tot vieze voeten, tijdelijke afsluitingen van water en/of elektra door geraakte leidingen en natuurlijk tot hele lelijke plaatjes in ons mooie dorpje. Ook waren we noodgedwongen een week gesloten voor campers en caravans, omdat de enige toegangsweg naar de camping opengebroken moest worden. Toch prijzen wij ons gelukkig met de timing, aangezien we het leeuwendeel aan onze kant van het dorp al gehad hebben, nog voor de eerste serieuze sneeuw is gevallen. Zo hebben onze kampeerders er minimaal last van (gehad). 

Max

Minder geluk had onze Max jammer genoeg. Toen we hem rillend en met schokkende pupillen in zijn oogjes aantroffen bij het ontwaken, wist we meteen hoe laat het was; hij had opnieuw een herseninfarct gehad. De intensiteit was gelukkig minder heftig dan de eerste keer, maar gezien de korte periode ertussen lijken er wel wat meer blijvende gevolgen te zijn. Er zit gelukkig een langzaam stijgende lijn van verbetering in, maar nog altijd heeft hij last om diepte in te schatten en moeite om zijn evenwicht te houden. Toch is hij nog erg vrolijk en content, dus zolang hij het zonder lijden volhoudt – heeft hij bij ons onveranderd zijn gouden mandje tot zijn laatste dag…

Dood aan de Boktor!

Voor hem kwam het dan ook goed uit dat we zelf tijdelijk ons onderkomen in één van de gelijkvloerse chalets konden nemen, nu het aantal boekingen wat lager lag bij terugkomst van vakantie. Hier voelen we ons voorlopig wel even thuis, tenslotte maakt het dagelijks brandende appel-kaneelkaarsje veel goed. Voor het huis hebben we een specialist gevonden die de schadelijke beestjes aan ging pakken. Aangezien hij dit doet met giftige gasbommen en biocide, moesten wij toch enkele dagen ons huis uit en zodoende deze tweede verhuizing. Inmiddels zouden de capricornes (boktorren) en vrillettes bij ons binnen volledig verleden tijd moeten zijn. Dit was voor ons een mooi symbolisch keerpunt, want nu kunnen we in ons renovatie-project na lange tijd van afbreken eindelijk gaan beginnen met opbouwen.

Rode Diesel

In die renovatie is ook zeker een post opgenomen om e.e.a. beter te isoleren, want afgelopen winter hebben we gemiddeld 1000 euro per 4 weken aan rode diesel opgestookt voor de verwarming. Nu we toch niet in het huis wonen, doen we een poging om de wél gebuikte ruimtes uitsluitend elektrisch te verwarmen wanneer het nodig is. We proberen dus een winter door te komen zonder deze zogeheten fioul te laten leveren. De oude mazoutkachel is minstens 30 jaar oud en niet in allerbeste staat, deze willen we dan ook gaan laten vervangen door hout- en pellet kachels. Hiervoor is de nodige subsidie gewenst, want al met al wordt het een prijzig project, zeker wanneer je jezelf realiseert dat er ook nog een heel nieuw dak van ruim 250 vierkante meter op moet… Ohja, en het dakspant moet nog gespalkt worden, want dat is half opgevreten door die rotkevers.

Gelukkig hebben we eindelijk onze eerste Franse belastingaanslag over 2022 binnen, waarmee we ons uiterst bescheiden inkomen kunnen aantonen. Daarmee zijn we weer een stap verder in het aanvraagtraject voor de subsidies, maar eerst moeten we de veranderende regelgeving richting 2024 nog even afwachten. 

Lachende pompoenen en vallend blad 

Net als vorig jaar was Halloween, inclusief lantaarns van pompoenen en een spookachtige projectievideo, wederom een daverend succes. Met 80 – 100 bezoekers was het een avond hard werken, maar met veel gave kostuums, blije kinderen en minstens zo tevreden volwassenen. Uiteraard deden enkele nieuwe attributen en verschijningen hun opwachting. Ook komend jaar zijn we van plan weer iets toe te voegen en misschien pakken we het feest in zijn geheel wel wat groter aan…. To be continued…! Onherroepelijk is dit ook de tijd waarop de bomen hun blad laten vallen en wij dus een voetbalveld vol blad, naalden, dennenappels en afgebroken takken en twijgen hebben. We snoeiden ook nog een aantal bomen rigoureus terug en crossten met het busje dus weer af- en aan naar de groenstort.

We zien sterretjes***

Alsof we nog niets te doen hadden met het runnen van de business, verbouwen van de woning, najagen van de bureaucratie, verhuizen en zorgen voor onze beestjes, was het tijd om onze camping opnieuw te laten classificeren voor het aantal sterren. Een checklist van 6 A4’tjes met onsamenhangende en soms ronduit vreemde criteria gaf ons dagen vol voorbereidend werk. Inmiddels mogen we echter met gepaste trots mededelen dat de inspecteur een dagje op bezoek is geweest en dat we met vlag en wimpel weer 5 jaar lang 3 sterren mogen voeren!! Bovendien worden we komend seizoen eindelijk opgenomen in de uitingen en het drukwerk van de ANWB, het internationaal bekende ACSI én het Duitse ADAC.

Last-minute winterkorting

Over enkele dagen luiden we de winter in, met alle feestelijkheden van dien. Voor onze gasten tijdens de Kerst en voor onze ‘wintervaste dorpelingen’ organiseren we daarom een Kerstdiner op Tweede Kerstdag (al kent men er in Frankrijk maar één) en een Nieuwjaarsborrel op 2 januari. Bovendien genieten we van de prachtige plaatjes wanneer de sneeuw gaat vallen, in combinatie met de heerlijke gevoelstemperatuur als daar een bergzonnetje bij komt. Hier op 900m hoogte kan het bij 5 graden tenslotte al erg aangenaam zijn. Voor onze nieuwsbrieflezers die nog geen verblijf hebben geboekt, hebben we een mooie lastminute aanbieding. Iedereen die uiterlijk 31-01-2024 een verblijf boekt in de winter van 2024, krijgt van ons maar liefst 20% korting op het verblijf!

Mis het niet, want uiteraard geldt ook voor deze actie; wie het eerst komt, het eerst maalt en op=op!! Om gebruik te maken van deze actie (binnen de voorwaarden) geef je tijdens je reservering de code 2024WINTER20 in. De korting wordt dan automatisch verwerkt in je boeking!

Uiteraard alvast allemaal ‘joyeux fêtes et les meilleurs vœux’ ofwel fijne feestdagen en de beste wensen toegewenst namens ons en de beestjes (enkel de viervoeters, niet de insecten), vanuit Frankrijk!

Veel liefs & à bientôt,

– Dennis & Jelle

Na regen komt zonneschijn (nieuwsbrief)

Sinds eind juni hebben we weer voldoende om handen gehad. Inmiddels zitten we net over de piek van ons tweede hoogseizoen, poetsen we ons een slag in de rondte en zijn zowel de bar als de winkel 7 dagen per week geopend. Hoe we ons daar doorheen slaan, lees je in deze zomerse editie van onze nieuwsbrief.

Schaduw gevraagd en geboden

Nadat we ons terras naar achteren verplaatsten voor de veiligheid, hebben we het opgeknapt, uitgebreid én voorzien van de nodige schaduw. De kleine ‘fairylights’, bekend van achter op het campingterrein, bungelen nu vrolijk onder het schaduwdoek, dat maar liefst 5,5m bij 5,5m groot is! Samen met een tweede driehoekig doek van 3x3x3 meter en de overkapping, maakt dit dat we voldoende schaduwplekken kunnen bieden. Daar waar we vroeger leerden dat rond 13:00 het warmste punt van de dag ligt, is dat hier eerder rond het einde van de middag en daarmee tijdens borreltijd. Die schaduw is dan ook bepaald geen overbodige luxe nu het hier al dagen op rij warmer dan 30 graden wordt. Zodoende hebben we achter nu ongeveer 50 zitplaatsen, met een muziekje op de achtergrond en een fantastisch uitzicht op de vulkaan. Wat wil je nog meer…?

Feestdagen, evenementen en spektakel

Vanwege de situatie in de grote steden, waar veel geprotesteerd werd en het lang onrustig was, vaardigde de overheid een landelijk  vuurwerkverbod uit voor 14 juli; de nationale feestdag. Wij besloten ons siervuurwerk-pakket daarom te bewaren en op 18 juli af te steken na het concert van onze enige echte Nederlandse Troubadour. Lars Zebregs, die al eerder optrad op het dorpsfeest van vorig jaar, verzorgde op het eerder genoemde achterterras een mooie avond vol muziek. Dit ensemble leverde veel waardering op vanuit zowel toeristen als de lokale gemeenschap.

Zulke evenementen zorgen voor een behoorlijke aanloop en dus is het soms flink aanpoten! Waardering alom dus ook vanuit onze zijde, voor de hulp van Mattéo. Na een maandje van afwezigheid is hij sinds 1 augustus weer achter de bar en in de bediening te vinden. Mede dankzij hem wisten we diverse bijzondere dagen in goede banen te leiden. Zo hadden we naast de concerten van Lars een zeer geslaagde 14 juli (ondanks het vuurwerkverbod), een fantastisch dorpsfeest inclusief petanque toernooi bij ons op het terrein en een videopresentatie van lokale beelden, gevolgd door een pizza-avond van feestcomité ‘Les Rochers en Folie’ en een muzikale quiz.

Collega 2024 gezocht! 

De aanwezigheid van Mattéo is ons zelfs zo goed bevallen, dat we volgend jaar graag weer iemand inhuren. Mattéo heeft helaas al andere plannen, waardoor hij niet in Saint Bonnet de Condat zal zijn die zomer… Ben of ken jij dus de vrolijke jongeman/dame (18+) die ons volgende zomer bij komt staan? Of je het nu combineert met een praktijkstage of op zoek bent naar een zomerbaantje, wij betalen je ruimschoots boven het landelijk minimumloon en bieden nog veel meer voordelen! De volledige (stage)vacature voor 2024 vind je hier. 

‘La Cabane’

In overleg moesten we besluiten de massages dit jaar volledig te annuleren. Vervolgens hebben we de betreffende ruimte omgedoopt tot ‘La Cabane’. We hebben het verblijf geschilderd, gestoffeerd en voorzien van een kitchenette. Zodoende kunnen we nu, na vele aanvragen, een eenvoudig onderkomen bieden aan wandelaars. Aangezien de GR4 praktisch door onze achtertuin loopt, is dit een welkome toevoeging. De eerste mensen die er sliepen, hebben inmiddels positief gereageerd op hun verblijf!

Camping Complet!

Met enige regelmaat moeten we ‘nee’ verkopen aan mensen met campers, die zonder reservering, aan het einde van de middag voor onze poort staan. Met slechts vier camperplekken is dit natuurlijk vaak een bron van teleurstelling. We onderzoeken dan ook of we komend seizoen enkele van onze bestaande plaatsen kunnen converteren tot camperplekken.

En panne…

Na het dak heeft nu ook onze auto last van ‘panne’. Ons oude, vertrouwde busje had wat last van knipperende waarschuwingslampjes en dus brachten we het bij de garage binnen om de motorolie te laten verversen. Onze tochtjes door de bergen maakten dat ons met klem geadviseerd werd om ook de voorbanden te laten vervangen. Niet ideaal voor de portemonnee, maar dan kunnen we er weer even tegenaan – dachten we. Niets was minder waar, want een week later brandde plots ook het lampje motorstoring… Inmiddels staat onze witte alleskunner dus al bijna twee weken bij de garage. Zij hadden weinig leenvoertuigen beschikbaar, zodoende rijden we tijdelijk in een hele hippe groene Nissan Micra met een enorme barst in de voorruit en ruim 300.000km op de teller.

Volwaardig Fransman

Na regen komt zonneschijn en gelukkig kwam er dan ook goed nieuws. Anderhalf jaar na dato kregen we eindelijk het verlossende woord; Dennis heeft een numéro sécurité social (min of meer het equivalent van een BSN) toegewezen gekregen en is daarmee nu ook volwaardig fransman! Een hele opluchting, want dit betekent concreet dat eventueel gebroken benen niet meer hoeven te worden voorgeschoten in het ziekenhuis. Ondertussen doen we er natuurlijk zoveel mogelijk aan om allebei in goede gezondheid te blijven. Zo zijn we al bijna 5 maanden gestopt met roken! 

Herhaling

Op 5 augustus werd onze uitzending van Ik Vertrek in Nederland herhaald op NPO1. Op verzoek van de redactie schreven we hiervoor bovendien een nieuwe Hoe gaat het nu met?. Dit leverde weer een hele hoop leuke en lieve berichtjes op van mensen, waarvoor hartelijk bedankt! Tevens kwamen hiermee ook de eerste aanvragen binnen om in 2024 te kunnen reserveren. Inmiddels hebben we het seizoen dan ook opengesteld en kun je voor beschikbaarheid en reserveringen terecht op onze website. Op dit moment is er nog voldoende plek, maar de eerste periodes zonder beschikbaarheid beginnen zich alweer langzaam te manifesteren. Wie dus zeker wil  zijn van zijn/haar verblijf doet er goed aan om tijdig te reserveren!

Eightball!!

Wie vanaf nu bij ons verblijft, profiteert bovendien van ons poolbiljart! Nadat we in eerste instantie keurig en snel beleverd werden, bleek dat er een pakket met twee grote gaten van een vorkheftruck op de stoep werd gezet. Niet alleen de verpakking, maar ook de inhoud was duidelijk zichtbaar flink geperforeerd. Ondanks dat de chauffeur volhield dat het pakket ‘gewoon in orde’ was, hebben we het geweigerd. Vervolgens bleek het door ons bestelde biljart niet meer op voorraad. We accepteerden een alternatief, maar mochten vervolgens wekenlang mailen met de vraag of er al iets bekend was. Na steeds te horen te hebben gekregen dat de transporteur contact op zou nemen, bleek er alsnog een fout te zijn gemaakt. Lang verhaal kort; de pooltafel is inmiddels eindelijk geleverd en wij weten wel hoe we de rustiger wintermaanden door gaan komen 😉

Einde seizoen

Voor het zover is dat wij zelf een potje gaan poolen, mogen we nu eerst nog twee weken onvervalst ‘knallen’. Op 2 september vieren we vervolgens het einde van het seizoen met een mooi feestje, waarna we de openingstijden van 7/7 weer een klein beetje terug gaan schroeven en ons voor gaan bereiden op een hopelijk mooi naseizoen.

Voor een select gezelschap; tot binnenkort. Eenieder ander hopen we in het naseizoen of volgende zomer te mogen verwelkomen!

 

Veel liefs & à bientôt,

 

– Dennis & Jelle

Aan de voet van de vulkaan en een nieuw hoogseizoen (nieuwsbrief)

Terwijl we bouwden aan ons terrein, dak, stagehuis en leveranciersnetwerk, liet Max ons schrikken… De administratieve ellende houdt ondertussen aan en wij doen ons best om zoveel mogelijk waarde te bieden voor onze gasten in de vorm van activiteiten en bezienswaardigheden. Een wandeling rechtstreeks vanaf de camping of een dagvullend programma ? Wij zorgen ervoor! In deze nieuwsbrief lees je hoe we ons klaar maakten voor het tweede hoogseizoen en hoe we daarin onze balans hebben hervonden…

Wij bouwen aan ons netwerk

Nu we vlak voor ons tweede seizoen staan, is het tijd om ons leveranciersnetwerk nog wat verder te optimaliseren. Zo ging Jelle langs bij Maison Pallut in het nabijgelegen Condat voor advies omtrent onze charcuterie, lokaal vlees en BBQ-pakketten voor komende zomer. Sinds kort mogen we met trots verkondigen dat we de planche charcuterie hebben toegevoegd aan ons snacking-menu en dat je deze heerlijke lokale producten ook in de épicerie kunt krijgen.

Bovendien kregen we bezoek van de vertegenwoordiger van het wijnhuis Desprat Verny. Zij produceren de huiswijnen die we voeren en diverse van de andere lijnen. Sinds eind mei hoeven we de Fiat niet langer iedere twee weken pijn te doen met enorme vrachten wijn vanuit Clermont-Ferrand, maar worden we keurig tweewekelijks rechtstreeks door hen beleverd !

Max liet ons schrikken

Helaas verscheen er afgelopen weekend ook een andere nieuwe naam op ons bankafschrift, die van de dierenarts in Allanche… In de hele vroege ochtend van vrijdag op zaterdag werden we wakker van Max, die over het laminaat in de slaapkamer trippelde. Normaal gezien wil hij dan op bed springen, maar heeft hij wat aanmoediging nodig. In dit geval bleek dat echter niet het geval. Hij was in paniek en vluchtte al stribbelend de slaapkamer uit richting de woonkamer. Daar troffen we hem in paniek aan, hij kon niet op zijn pootjes staan en zijn oogjes gingen alle kanten op.

Later zou blijken dat hij een herseninfarct had. We belden midden in de nacht de dierenarts wakker, die ons aangaf dat het erop leek dat hij stervende was. We spraken af om 07:00 en gingen er bijna vanuit dat we 20 minuten zouden rijden om Max zijn laatste spuitje te laten toedienen. De opluchting was dan ook groot toen de dierenarts na onderzoek zei dat hij met zekerheid een herseninfarct had gehad en dat er een goede kans was dat hij daar goed van zou herstellen. Na 12 uur observatie was het noodzaak dat hij significante vooruitgang toonde, wat gelukkig het geval was. We mochten hem ophalen, omdat zijn vertrouwde omgeving beter zou zijn voor zijn herstel. Zijn twee weken revalidatie zijn in volle gang en hij toont gelukkig elke dag verbetering. Het is nog even afwachten in hoeverre hij weer de oude wordt, maar wij gaan voor nog vele jaren in blijdschap en goede gezondheid!! 

Stage en/of massage 

Ondertussen hebben we recent familiebezoek achter de rug. Kort na de vader en stiefmoeder van Jelle, waren de ouders van Dennis even bij ons in Frankrijk. Dat betekent dat er voorlopig weer voldoende voorraad Bitterballen en Frikandellen is. Bovendien maakte Cor een begin aan het opknappen van wat wij tot op heden het ‘stagehuis’ noemden. Op het terrein stond een opgeknapte bouwkeet, die wel wat liefde kon gebruiken. Cor hergebruikte een deel van de betimmering die we van de zolder hebben gehaald en bekleedde de wanden. Er kwam een keukenblokje in en er werd een opstap gemaakt van de vlonderdelen die we van Dirk kregen. Cor legde de basis aan voor de stroom en beitste het geheel. Inmiddels heeft Jelle de PVC vloer erin liggen, de kachel aangesloten en alle elektra en verlichting afgewerkt met een nieuwe groepenkast. Nog een beetje bekleding en meubilair en dan is dit een prachtige plek voor de massages op de dinsdagen in juli en augustus, evenals voor de verhuur aan wandelaars zonder eigen kampeermiddelen op de dagen daaromheen. Wellicht huisvesten we er volgend jaar een seizoenswerk(st)er of stagiair(e) van buitenaf. 

Doorlopende ellende: belastingaangifte en S1 formuleren

De bureaucratie blijft onophoudelijk voortduren – het is dan ook nogmaals niet voor niets een Frans woord! We kregen vanuit onze boekhouder het verzoek om ons particuliere fiscale nummer door te geven. Zoals we in Nederland gewend zijn om overal het burgerservicenummer (BSN) voor te gebruiken, heb je hier voor iedere instantie weer een ander nummer en dus ook een eigen aanvraag nodig. Zo kwam het dat Jelle op een dag twee en een half uur heen en weer reed naar Aurillac, ter plaatse een uur in de rij stond bij het ‘Centre des Finances Publiques’ en vervolgens vertrok met een blanco formulier dat we (zo bleek achteraf) ook gewoon hadden kunnen downloaden…

Inmiddels is de hele aangifte voor dit jaar opgestuurd en met een beetje geluk mogen we in september (!!!) een eerste aanslag verwachten. Op basis daarvan kunnen we dan eindelijk gaan proberen aanspraak te maken op de diverse subsidies, waar we zo hard op zitten te wachten. Tegelijkertijd hebben we voor de zoveelste keer te horen gekregen dat Dennis een bepaalde verklaring van de verzekeraar moet overleggen om in aanmerking te komen voor zijn ‘Carte Vitale’. Uit pure wanhoop dezelfde vraag dus nogmaals voorgelegd aan de voormalige Nederlandse verzekeraar. Waar een vorige poging resulteerde in een ontkennend antwoord, hadden we nu in no-time de verklaring in de mail. Uiteraard meteen ingestuurd en met een beetje geluk is ook Dennis binnenkort een volwaardig Fransman! 

De jaarlijkse foldertjesbeurs en ons ‘eigen VVV’

Bijzonder verrast waren we, toen we een uitnodiging ontvingen voor de zogeheten ‘Boursedoc’ in Aurillac. Dit is een dag waarop alle attracties, toeristische trekpleisters, VVV’s en andere publiek toegankelijke instanties hun drukwerk aanbieden. Zodoende reed Jelle op de (nu nog) vrije woensdag vroeg in de ochtend naar het beurshalletje, waar een half uur na de officiële aanvang iedereen nog druk aan het uitladen was – ze waren typisch Frans wat een Nederlander ‘te laat’ zou noemen.

Het drukwerk lag nog gedeeltelijk verspreid over alle tafels, maar gaandeweg verzamelden we toch een fijne vracht aan foldertjes, boekjes, posters en flyers. Zo kunnen we onze gasten optimaal informeren over al wat er te doen is in de regio. Bovendien merkten we dat mensen het (vooral met een camper) fijn vinden om rechtstreeks vanaf de camping te kunnen wandelen en fietsen. Er is slechts één officiële route, die behoorlijk stijgt/daalt en bovendien vrij avontuurlijk van karakter is. Zodoende hebben we een begin gemaakt om zelf een aantal mooie routes te gaan wandelen/rijden en deze vervolgens met foto’s en beschrijvingen in kaart te brengen. Wie weet volgen in de toekomst nog mooie kleine markeringen voor de bewegwijzering. Op vergelijkbare wijze kregen we meer en meer verzoeken om meerdere attracties in de omgeving te combineren. Afstanden in de Cantal liggen nu eenmaal al snel wat verder uit elkaar en dat maakt het combineren van bestemmingen efficiënt en logisch. Zo gezegd, zo gedaan; onze dagprogramma’s zijn geboren en daar wordt reeds dankbaar gebruik van gemaakt. Wij zijn natuurlijk niet snel tevreden, dus op de achtergrond druk bezig om te zorgen dat al deze informatie ook meertalig in onze eigen app terechtkomt, die we heel binnenkort lanceren. 

Verdere erkenning en certificering

De eerste bezoekers vorig jaar waren natuurlijk deels bekenden, waarvan we hele lieve reviews kregen op diverse plekken. Inmiddels, ruim een jaar open, mogen we concluderen dat de reviews niet alleen positief zijn vanuit familie en vrienden. Andere gasten zijn net zo goed tevreden en we scoren dan ook nog steeds steevast positief op de diverse platforms! Toen we begonnen hadden we ook de pech dat we te laat waren om ons in te schrijven bij de internationale reisorganisaties om in 2022 nog gecontroleerd te worden. Inmiddels hebben we echter de ACSi (EU) en ANWB (NL) met positief gevolg op bezoek gehad. Nu is het enkel nog wachten op de Guide Routard (FR) en ADAC (DE) voor een officiële inspectie en beoordeling. Een mooie voorloper op een andere belangrijke graadmeter die we momenteel voorbereiden; de herziening van onze 3-sterren classificatie. Deze loopt eind dit jaar af, dus binnenkort zullen we een onafhankelijk bureau uitnodigen voor inspectie en op basis daarvan voor de komende vijf jaar een hernieuwde classificatie aanvragen.

Vakwerk is goud waard

Ondanks dat we dachten dat ons dak redelijk onder controle was, bleek niets minder waar. Tijdens een storm kwam een leisteen los en die zeilde in rap tempo naar beneden; levensgevaarlijk. Aan de voorzijde hebben we daarom een groot deel van het terras weggehaald. Dit vind je nu achter, waar we balken op het dak hebben liggen om eventuele losse stenen tegen te houden – iets wat aan de voorkant niet mogelijk is. Het was tegelijkertijd een wake-up call die ons heeft doen besluiten om zo snel mogelijk het gehele dak te laten vervangen.

Wat volgde was een zoektocht naar dakdekkers en timmerlieden met verstand van dakspanten. Helaas blijkt dat de animo voor dit vak enorm is teruggelopen en de vraag in de omgeving de laatste jaren is geëxplodeerd. Zodoende hebben we inmiddels minstens 20 bedrijven benaderd, maar is er nog slechts één ter plaatse gekomen om e.e.a. in te meten en ons hopelijk op korte termijn een offerte te bezorgen. Als hij dat al doet, bedraagt de wachttijd in zijn geval minstens 2 jaar. Soms is het ontmoedigend, maar we laten dit niet meer los. Het dak móet eraf. Minstens zo belangrijk, er moet een nieuw dak op – zodat we dit hoofdstuk kunnen afsluiten. Vervolgens staat niets ons in de weg om de prachtige zolder verder op te knappen en daar kijken we juist weer wél naar uit.

De balans is terug

Terwijl het dak niet meezit, concluderen we toch dat we veel relaxter de zomer in gaan dan vorig jaar. We hadden dit jaar natuurlijk een hele kluif minder qua renovatie en tijdsdruk. Daar kwam onderhoud voor in de plaats, maar evengoed zijn we veel beter uitgerust voor het hoogseizoen. De camping vult zich ondertussen regelmatig bijna volledig met een combinatie van gereserveerde plaatsen en zogeheten ‘aanwaaiers’. Tot onze verbazing hebben we zelfs in mei al mensen moeten adviseren voor een onderkomen elders, omdat we simpelweg geen plaats meer voor ze hadden. Aansluitend stellen we jullie graag voor aan het nieuwste lid van ons team; Mattéo. Hij is sinds juni elk weekend werkzaam achter de bar en in de bediening, waar hij – nu het nog wat rustiger was – de tijd kreeg om zich door Jelle de kneepjes van het vak te laten aanleren. Vervolgens zal hij de hele maand augustus bij ons te vinden zijn. Mattéo is geen vreemde in Saint Bonnet de Condat en hoopt tussen de toeristen zijn Engels wat op te kunnen halen. Aarzel dus niet om hem daarbij te helpen! Wij zijn in ieder geval dankbaar dat we hem hebben kunnen aannemen deze zomer en zijn nu al enorm blij met zijn leergierigheid en hulp.

Een groene oase van rust

In mei hadden we relatief veel regen en momenteel wisselen heerlijke temperaturen met zonnige middagen incidentele flinke onweersbuien in de late avond af. Dat maakt een ideale combinatie voor de natuur, want alles stond onmiskenbaar vroeger in bloei dan vorig jaar. Ook het gras is gezonder dan vorig jaar en groeit harder dan ooit. Het is hier een oase van groene rust, waarin wij inmiddels onze draai gevonden hebben. 

We zien ernaar uit jullie deze zomer in groten getale welkom te heten.

Veel liefs & à bientôt,

Bloesem en bloemknoppen (nieuwsbrief)

De eerste bloesem komt weer aan de bomen, sneeuwkettingen zijn niet meer verplicht, de koeien staan weer in de wei en het gras begint te groeien; het is lente! In deze zonnige nieuwsbrief lees je hoe de winter ons beviel, hoe we ons voorbereiden op een tweede hoogseizoen, hoe het ons privé vergaat en welke ontwikkelingen er zijn sinds onze terugkeer vanuit Nederland.

Een andere winter

Hoe anders was deze winter dan die van vorig jaar. In plaats van een emigratie die gevolgd werd door een grote renovatie, hebben we afgelopen maanden onze rust genomen. De winkel is 6 dagen per week open gebleven en de bar in de weekenden, maar beide met beperkte uren. We hebben in de chalets en op de camping diverse gasten mogen ontvangen. Sommigen die naar sneeuw verlangden, anderen juist op terug- of doorreis naar Spanje of Portugal. Wij zelf hebben die vrije uurtjes dankbaar benut. Zo haalde Dennis zijn PS4 onder het stof vandaan, las Jelle eindelijk weer eens een boek en hebben we samen heel wat Yahtzee velletjes versleten.

Grote voorjaarsschoonmaak

Met de lente in aantocht hebben we de afgelopen weken vooral de nadruk op periodiek onderhoud gelegd. Kubieke meters blad hebben we geharkt en geblazen, maar het terrein is weer helemaal klaar voor het voorjaar. De chalets zijn allemaal grondig schoongemaakt, alle keukens en binnendeuren opnieuw geschilderd en alle terrasmeubilair staat in een nieuwe laag beits. De wasmachine op de camping begaf het helaas, dus ook die werd vervangen. Alle kleine reparaties zijn uitgevoerd en zo kunnen we onze gasten ook dit jaar een optimale vakantie laten beleven. In het woonhuis hebben we voor de zekerheid de betimmering van de tweede helft van het dak gehaald. Dit om te kunnen kijken of de dakspanten die erachter zaten in eenzelfde staat waren als we eerder aantroffen. Gelukkig is hier amper schade waar te nemen en dat geeft ons een weer beetje rust.

Subsidies en administratie

Inmiddels hebben we de ‘comcom’ ontdekt, ofwel de communauté de communes. Niet al te ver, in Riom-ès-Montagnes, kunnen we hier terecht voor allerhande administratieve zaken. Diverse overheidsorganen hebben er eens in de zoveel tijd een open spreekuur en wij waren er dus afgelopen maand ineens kind aan huis. Het legen van de glasbak op de camping, in een mum geregeld. Een informatief gesprek omtrent subsidies voor verbeteringen aan het huis – waaronder het dak; afgevinkt. Vervolgens nog een ochtend in de wachtkamer om ein-de-lijk Dennis’ Carte Vitale te regelen en toen was het wel weer even genoeg met bezoekjes aan het oude stationsgebouw…

Samenwerking

Zoals eerder beschreven moeten we het hier op het platteland nu eenmaal samen doen. Voor het komende seizoen hebben we dan ook een aantal leuke nieuwe samenwerkingen op de rol staan, naast bestaande partnerships. In de maanden juli en augustus zal masseur Arno van Haren iedere dinsdag bij ons op de camping aanwezig zijn om massages aan te bieden aan onze gasten en andere geïnteresseerden. Net dat beetje extra ontspanning op vakantie dus! Bovendien zijn we sinds kort een samenwerking gestart met Lianne Hommel van Parfumbijdewas.nl. Samen zorgen we ervoor dat onze gasten kennismaken met hun heerlijk geurende producten. Zo ruik je onmiskenbaar dat het beddengoed en de handdoeken in onze Chalets en Mobil Homes gewassen worden met parfum bij de was, waardoor de hele accommodatie heerlijk fris ruikt!
We kregen na herhaaldelijke aanvragen en veel geduld eindelijk goedkeuring om wederverkoper van de lokale krant, La Montagne, te worden. Zodoende hebben de locals voortaan hun dagelijkse portie nieuws direct bij ons verkrijgbaar. Aansluitend kregen we, na bijna een jaar, eindelijk contact met een leverancier van lokale souvenirs. Inmiddels zijn er dus magneten, sleutelhangers, bekers, boeken over de omgeving en Cantal-snijplanken in de winkel verkrijgbaar. Naast een scala aan lokale ansichtkaarten is bovendien een heuse ‘camping’-ansichtkaart inmiddels werkelijkheid geworden, stiekem best trots op onze eerste eigen merchandise! Tot slot hebben we sinds deze week in de épicerie ook diverse heerlijke biologische speciaalbieren van Brasserie des Estives uit het nabijgelegen Allanche in de verkoop. Desgewenst mét glas en cadeauverpakking, dus niet alleen lekker voor bij de caravan, maar ook leuk als cadeau voor thuisblijvers. 

Nederlandse Parels van de Auvergne 

Inmiddels hebben we meerdere enthousiaste Nederlandse bezoekers gehad die langskwamen naar aanleiding van onze Ik Vertrek uitzending. Het blijft bijzonder om te ervaren dat mensen je bij voornaam noemen zodra ze de receptie binnenlopen, maar ook leuk! De belangstelling was op enig moment zelfs zo groot dat we dit jaar reeds voor het eerst ‘nee’ hebben moeten verkopen. Wie langs wil komen, doet er dus verstandig aan te reserveren 😉
Ook maakten we afgelopen maand kennis met journalist en schrijver Imco Lanting. Hij woont al sinds 2017 in Clermont-Ferrand en beheert onder andere de Facebookpagina Parels van de Auvergne. Als onderdeel van een drieluik dat hij daarvoor schrijft, bracht hij ook ons een bezoek. Op de pagina tref je de berichten over de Puy Mary en haar natuurlijke schoonheid, onze top10 om hier in de omgeving te ondernemen en een mooie beschrijving van Imco’s toeristische route vanuit Clermont-Ferrand naar ons toe.

De tijd heeft hier niet stilgestaan, dat doet ze nog!

Al met al blijkt dat het beeld zoals wij het voor ogen hadden toen we aan dit avontuur begonnen, heel mooi vorm heeft gekregen. De Nederlanders kijken hun ogen uit als de Fransen de bar bestieren en andersom is er ook een gezonde interesse. Het geheel, met een lokaal wijntje, biertje en hier en daar een frikandel of bitterbal, geeft een heerlijke ontspannen en gemoedelijke sfeer. Dit is precies hoe we het wilden, dus kom maar op met dat hoogseizoen!

Hopelijk tot snel,

Veel liefs dès la douce France!

Dennis & Jelle

Onze deelname aan ‘Ik vertrek’ (nieuwsbrief)

Op donderdag 16 februari waren we op nationale TV te zien met onze aflevering van het populaire programma “Ik Vertrek”. In deze nieuwsbrief lees je hoe we deze avond zelf hebben doorgebracht. Daarnaast delen we hoe we de opnames hebben beleefd, hoe onze mailbox ontplofte en hoe de website kortstondig uit de lucht ging na de uitzending. Bovendien beantwoorden we enkele veel gestelde vragen en geven we een tipje van de sluier in aanvulling op de ‘hoe is het nu met…?’.

Aanmelding & Opnames

Eerst even terug naar 2021. Medio juli brachten we een eerste bod uit op de camping en kort daarna hadden we met wat onderhandelen een mondelinge overeenkomst. We zetten ons huis te koop en moesten een paar weken wachten op bezichtigingen en biedingen. De opbrengst bleek voldoende om onze plannen haalbaar te maken en zodoende informeerden we de redactie van Ik Vertrek, waar we tot dan toe enkel email contact mee hadden. Ze vroegen ons begin oktober een korte introductievideo op te nemen en er volgde een interview via beeldbellen – persoonlijk kennismaken was in verband met COVID nog niet mogelijk. Na enkele weken in spanning te hebben gezet, volgde midden november het verlossende woord; we mochten meedoen aan Ik Vertrek!

Al op 29 november waren de eerste opnames op ons werk en bij ons thuis. Daarna is de crew nogmaals komen filmen in Nederland en vervolgens drie keer enkele dagen bij ons op bezoek geweest in Frankrijk. Ondanks dat we verhalen hebben gelezen waarin deelnemers achteraf niet altijd even positief waren, herkennen wij ons daar totaal niet in. De filmploeg heeft ons goed begeleid en het eindresultaat is een document geworden waar wij enorm blij mee zijn. Het laat echt ‘ons’ zien, drie kwartier lang, zoals we zijn. We hebben praktisch geen enkele op- of aanmerking en zijn dan ook enorm dankbaar naar het team, dit nemen wij ons leven met ons mee om terug te kunnen kijken op ons avontuur.

De opnames zijn natuurlijk even wennen. Ondanks Dennis’ verleden achter de camera, zien we aan onszelf en elkaar dat we in de eerste scènes wat nerveus lijken, snel en zachtjes praten en dat we gewoon wat ongemakkelijker zijn dan normaal. Dat wennen ging echter snel en vanaf de tweede helft van de eerste opnamedag waren we de camera en microfoon regelmatig zo goed als vergeten.

De laatste opnamedag hadden we midden in het hoogseizoen, op 31 juli. Mensen die denken dat er dingen in scène gezet worden, kunnen we uit de droom helpen. Het feit wil namelijk dat we daar op dat moment niet eens tijd voor hadden, zelfs al was dat het geval geweest. De crew heeft ons, net als voorheen, gewoon gevolgd in onze bezigheden. Uiteraard vragen ze wel eens of je twee seconden wilt wachten tot je ergens naartoe loopt, zodat de cameraman een mooi shot kan maken, maar dat doet wat ons betreft niets af aan de integriteit.

De uitzending

Maar liefst 1,7 miljoen mensen keken op 16 februari naar onze aflevering van Ik Vertrek en voor zover we hebben kunnen achterhalen, kwamen daar nog ruim 150.000 mensen bij via Uitzending Gemist, de herhaling en andere kanalen. Bijna twee miljoen mensen dus, die onze tronies over het scherm zagen vliegen in gelukkig veel voor-, maar ook wat tegenspoed… Sindsdien zien we onze eigen gezichten af en toe voorbij komen op diverse televisie-apps, wat een gekke gewaarwording blijft. De uitzending is overigens gratis terug te kijken via NPO Start.

Tripje Nederland

Zelf wilden we graag de uitzending in Nederland kijken met onze vrienden en familie. We koppelden daaraan een weekje vakantie en gooiden de hele camping, bar en winkel op slot. Tot groot verdriet van onze dorpsgenoten, want precies in die tijd was het hier in Frankrijk voor velen van hen vakantie. Met het risico op wat gemiste inkomsten, besloten we desondanks dat een dergelijke ervaring zich maar één keer in ons leven voordoet. Zodoende stapten we ’s morgens vroeg de auto in voor de rit van ruim 1000 km. De reis was nog even spannend, vanwege het aanhoudende winterweer. Gelukkig had de dooi, enkele dagen voor vertrek, net op tijd ingezet en viel de reis ons uiteindelijk mee.

Tot grote verrassing van Dennis’ ouders kwamen we een dag eerder dan gepland bij hen aan. We spendeerden waardevolle dagen waarin we vooral veel familie bezochten. Bovendien genoten we van het uitzonderlijk zachte weer in Nederland en hebben we een aantal van onze favoriete plekjes en terrassen bezocht. Donderdagavond was het dan eindelijk zover. Met een club van ongeveer 65 intimi verzamelden we bij Van der Valk hotel Eindhoven, waar we fantastisch zijn ontvangen. We keken samen naar de uitzending en zagen terug hoe het ons verging sinds we onze laatste werkdagen hadden, tijdens onze verhuizing, het enorme klusavontuur en uiteindelijk een fantastisch hoogseizoen.

Reacties op (sociale) media

We keken de uitzending via Jelle’s laptop, maar hij was vergeten zijn e-mail af te sluiten. Er waren dus regelmatig geluidjes hoorbaar op de achtergrond, om nieuwe emails aan te kondigen. Op advies van de redactie hebben we wel onze telefoons tijdens en direct na de uitzending zoveel mogelijk uitgezet. Toch konden we het niet laten de statistieken van onze website direct na de uitzending even te controleren. Tot onze verbazing vonden meer dan 1300 mensen tegelijkertijd hun weg naar onze pagina. De servers reageerden ook en omwille van DDOS-aanval beveiliging, lag de website zeker een minuut volledig plat. Gelukkig hadden we bij onze hosting provider vooraf een mogelijke piek aangekondigd en was alles dus snel weer tip-top in orde.

Wij zijn vervolgens direct de hotelbar in gedoken met ons gezelschap, om onder het genot van een hapje en een drankje na te praten over de uitzending. Pas uren later, toen we midden in de nacht in de hotelkamer op bed lagen, zijn we samen reacties op social media gaan lezen. Op een enkele azijnzeiker na, stonden we versteld van de enorme hoeveelheid lieve en leuke berichten vol complimenten. Onze mailbox toonde de dagen daarna niet veel anders, deze was bijna letterlijk ontploft. We hebben ons best gedaan iedereen waar mogelijk inhoudelijk en persoonlijk te antwoorden en zijn daar pas net mee bij. De terugreis van 11 uur bestond (voor Jelle) dan ook voornamelijk uit het beantwoorden van dergelijke berichtjes, terwijl Dennis reed. Mochten we iemand gemist hebben in de enorme stroom aan mails; via deze weg alsnog bedankt!!

Veel gestelde vragen

Voor ons was het grappig een rode draad in de emails en reacties te treffen. Veel mensen blijken nieuwsgierig naar dezelfde onderwerpen. Enkele van deze veel gestelde vragen zullen we dan nog maar eens voor eenieder beantwoorden;

  • Ja, wij verkopen nog steeds frikandellen en bitterballen – die we steevast uit Nederland importeren – tot vreugde van het dorp en zelfs de burgemeester.
  • Nee, die € 40.000,- boven het budget kwamen niet van de bank of een lening bij familie. Wij vroegen onszelf voorheen bij andere uitzendingen ook altijd af waar zo’n bedrag ineens vandaan getoverd werd. Het antwoord blijkt erg eenvoudig; We staken elke euro omzet simpelweg onmiddellijk terug in ons project.
  • De Mobile Homes werden ten tijde van de laatste opnames een project voor later, maar zijn inmiddels – net als de chalets – volledig in bedrijf!
  • Max en Funky zijn op leeftijd (15 & 14), maar nog steeds bij ons en lijken het hier enorm naar hun zin te hebben.
  • We krijgen veelal de vraag ‘op welke website’ we de camping te koop gevonden hebben, maar wij zijn onze camping via-via op het spoor gekomen. We hebben desalniettemin inmiddels een leuk netwerk in de omgeving en denken graag mee met mensen die vergelijkbare plannen hebben. Ook verkopende partijen hebben ons reeds benaderd, dus wie weet kunnen wij voor iemand de ‘via-via’ wel zijn.
  • Onze enthousiaste, gezellige, ideale collega of stagiair(e) hebben we nog niet gevonden, maar we zijn nog wel op zoek! De stagevacature vind je hier en we horen het graag indien jij de ideale kandidaat kent of bent.
  • De camping heeft niet alleen een eigen website, maar je kunt ons vanzelfsprekend ook volgen op Facebook en Instagram
  • De rolgordijnen in de bar hangen inmiddels al bijna een jaar op hun plek. Uiteindelijk bleken die met de juiste montagekit en wat geduld om dat uit te laten harden namelijk prima aan de oude aluminium kozijnen te kunnen worden bevestigd.
  • “Jullie krijgen zeker veel reserveringen nu?” – Ja, daar is geen ontkennen aan. Er zijn heel veel enthousiaste, nieuwsgierige mensen, die voor komend seizoen een plekje bij ons hebben gereserveerd. De eerste bezoekers naar aanleiding van de uitzending hebben we zelfs reeds mogen ontvangen. Daar zijn we natuurlijk enorm dankbaar voor en we zien ernaar uit om iedereen te verwelkomen en deelgenoot te maken van de prachtige Cantal. Evengoed zijn er nog enkele plekken beschikbaar. Wie overweegt nog te reserveren, kan op onze website altijd de meest recente beschikbaarheid van de chalets, mobil homes en/of kampeerplekken raadplegen.
  • Boktorretje, Boktorrrr…??! Die is hartstikke dood. We hebben 200 speciale ventielen in de balkencontructie aangebracht en daar vervolgens onder druk met de compressor 26 liter Xylophene doorheen gejaagd. Ditmaal met de juiste pakken en gasmaskers i.p.v. een regenpak en een mondkap. Het is muisstil en alle balken zijn opnieuw gebeitst, zodat we eventuele nieuwe schade direct opmerken. Bovendien hebben we drie enorme balken besteld en klaarliggen. Hiermee zullen we de ergst beschadigde spanten dus voorlopig spalken. We sparen rustig door om het hele dak op termijn alsnog te vervangen, maar voorlopig is de situatie prima onder controle.

Seizoen 2023 

Het aankomend seizoen lacht ons tegemoet en wij hebben er enorm veel zin in. Met opgeladen batterijen en een bak ervaring rijker kunnen we haast niet wachten tot het weer volop van start gaat. Tot die tijd genieten we van het langzaam verbeterend weer en de laatste paar weken waarin we slechts enkele mensen tegelijk op de camping en in de chalets hebben. We barsten nog steeds van de plannen en zijn vastberaden om ons avontuur ook op de lange termijn tot een groot succes te maken…

We kijken er bovendien enorm naar uit om jullie komend seizoen (weer) te zien!

 

Bijna een jaar in Frankrijk (nieuwsbrief)

Over twee weken is het alweer een jaar geleden dat we in de vroege ochtend door onze vrienden en familie werden uitgezwaaid. We vertrokken vanuit ons tijdelijk onderkomen naar Frankrijk en beleefden ons grootste avontuur ooit. In deze eindejaars-nieuwsbrief kijken we terug op een mooi, vermoeiend, uitdagend, leerzaam en uiteraard heel bijzonder 2022.

Franse plaatjes

Het had heel wat voeten in de aarde en het leek er even op dat we diep in de problemen zaten. De Nederlandse autoverzekering zou geen dekking meer bieden volgens de dame aan de telefoon. Ondanks verwoede pogingen was het ons echter nog steeds niet gelukt om de Fiat naar Frankrijk te exporteren. Het had er alle schijn van dat we de kentekenplaten met het originele kentekenbewijs eerst in Nederland bij een RDW erkend bedrijf moesten inleveren om dat voor elkaar te krijgen.

Vervolgens was de verwachting dat we 3 tot 4 weken moesten wachten voor de procedure hier behandeld werd, vanwege achterstanden op administratief vlak. Zonder kenteken en verzekering zouden we hier natuurlijk geen vervoer hebben, wat zowel zakelijk als privé in deze uitgestrekte regio gewoon geen optie is. Terwijl we noodgedwongen plannen aan het smeden waren voor een retourtje Nederland, kwam daar echter het verlossende bericht; een slapende beambte heeft onze onvolledige aanvraag (zonder exportdocumenten) alsnog goedgekeurd. We hebben de verzekering hier geregeld en enkele dagen later konden we onze Franse kentekenplaten ophalen!

Het spookt in St. Bonnet de Condat

Eind oktober hadden we verwacht dat het rustig zou zijn in het dorp. Toch besloten we iets te organiseren rondom Halloween. We versierden de winkel en de bar met spinnenwebben, skeletten en pompoenen. Het scherm in de bar, dat normaal de video van de camping en omgeving toont, werd omgetoverd tot een angstaanjagend levend schilderij. Bovendien projecteerden we op de winkelruit een spookachtige show met geluid, die vanaf buiten te horen en te zien was. Het werd een griezelig gezellige avond met lovende reacties. Volgend jaar zijn we vastbesloten om nog wat groter uit te pakken, want deze thema-avond smaakte naar meer.

De val van het blad

Tot op heden is er nog maar weinig sneeuw gevallen en de voorspellingen voor de komende twee weken halen zelfs nog 14 graden. Toen we hier echter begin januari aankwamen, lag er een goed pak sneeuw en vroor het vaker wel dan niet. Daar wilden we natuurlijk op anticiperen, om te voorkomen dat we door de vrieskou overvallen zouden worden. Als onze kampeerders op pad waren, gingen wij het terrein daarom te lijf. De kettingzaag, heggenschaar, bladblazer en verticuteermachine werden maximaal benut. Die laatste was zelfs niet tegen ons geweld bestand en heeft ons in de steek gelaten.

Er ging ruim een meter van alle hagen af en de bomen werden rigoureus teruggesnoeid. We kochten een hakselaar en konden zo veel van ons gesnoeide hout mooi hergebruiken als bodembedekking. Het water lieten we uit de Mobil Homes en de leidingen bliezen we door, zodat niet weer alles kapot kan vriezen. We reden eindeloos naar de stort in Marcenat om groenafval weg te brengen, op één dag zelfs 13 keer! Het was een enorme klus, maar we waren ruim op tijd winterklaar.

Energiecrisis

Met het winterseizoen in aantocht waren we begin november ook genoodzaakt de kachel weer aan te steken. We lieten 1000 liter fioul leveren en binnen no-time hadden we de oude mazoutkachel weer ontstoken. Ongeveer even snel begaf het bakbeest het ook weer. Dagenlang probeerden we de leidingen te ontstoppen, sloopten we onderdelen uit elkaar en maakten we de boel schoon. Het mocht niet baten, meer dan een beetje rook kregen we er niet uit. We belden een onderhoudsmonteur en maakten een afspraak, maar – zoals wel vaker hier – kwam er natuurlijk niemand opdagen en werden we nooit meer teruggebeld.

Ondertussen nam de frustratie de overhand en met meer geluk dan wijsheid kreeg Jelle de kachel terug in bedrijf. Fingers crossed, maar tot op de dag van vandaag doet hij het nog. In dezelfde periode kregen we van energiemaatschappij EDF doodleuk een brief; ons tarief per kWh zou per 1 januari met 200% stijgen. Met het relatief hoge verbruik dat ons bedrijf met zich meebrengt, is dat simpelweg niet op te brengen. Met veel verdriet kwamen we tot de conclusie dat het hiermee wel eens ‘einde oefening’ kon zijn. Urenlang hebben we gebeld, met EDF zelf, met onafhankelijke adviseurs en een handvol charlatans. Toen bleek dat EDF ons als kleine onderneming verplicht een gereglementeerd tarief aan moet bieden. Dat doen ze echter alleen als je er zelf om vraagt… Wederom wat uurtjes in de wacht en meerdere gesprekken verder wisten we de schade te beperken tot een verhoging van 12%. Ons avontuur zit er voorlopig dus nog niet op…

Nieuwe website

Nadat we het terrein winterklaar hadden gemaakt, spendeerde Dennis zijn tijd achter de computer. Onze website met reserveringssysteem bood niet de flexibiliteit die we wilden en had wat haken en ogen voor ons aan de achterkant. We selecteerden en kochten een nieuw thema voor onze WordPress omgeving en bouwden de hele site opnieuw op. Daarmee zijn ook onze digitale voorzieningen helemaal klaar voor het aankomende seizoen.

Vrije tijd

Een van de dingen die ons aansprak aan het idee van een camping runnen is de seizoenswerking. In aanloop naar ons eerste hoogseizoen hebben we dag en nacht gebuffeld om alles op tijd voor elkaar te krijgen. Daarna volgde een pittige periode, waarin we ons een slag in de rondte hebben gewerkt om het iedereen zo goed mogelijk naar de zin te maken. Bovendien hadden we doorlopend aankomsten en vertrekkende gasten, waarvoor je simpelweg aanwezig wilt zijn.

Inmiddels is het beduidend rustiger en hebben we eindelijk wat tijd om te genieten van ons eerste laagseizoen. Af en toe verblijft er nog iemand in de chalets en we hebben zo nu en dan mensen met de camper op het terrein. Terwijl we geopend en van dienst blijven voor hen en de mensen die in het dorp overwinteren, plukken we ook dankbaar de vruchten van de vrijheid die ons nieuwe bestaan ons in dat laagseizoen biedt.

Zo trekken we er regelmatig op uit om op zoek te gaan naar voor ons nog onbekende watervallen en maken we hikes en wandelingen in de adembenemend mooie omgeving. Er is tijd om op visite te gaan bij mensen die we hier hebben leren kennen en die ons al maanden geleden hebben uitgenodigd. Ook kunnen we zelf af en toe eens lekker uit eten en op stap met onze Engelse vrienden Chris & Michelle. Hun voorliefde voor gezelschapsspellen heeft ons inmiddels diverse nieuwe favorieten opgeleverd. Ken je bijvoorbeeld “The sock game” of het knotsgekke “Hotdog & Chicken” al? Regelrechte aanraders voor wie last-minute nog iets leuks onder de boom wil leggen 😉

Het verlossende telefoontje

Naarmate we verder in het naseizoen kwamen, werden we steeds nieuwsgieriger naar onze uitzending van Ik Vertrek. De televisieploeg had ons enkele keren gecontacteerd om hun informatie te verifiëren om ons vervolgens te laten weten dat de aflevering helemaal klaar is. Op een dag zagen we onze namen in een nieuwbericht op de website verschijnen, maar een datum bleef nog uit. Dagelijks verversten we de pagina en hoopten we op nieuws. Twee weken later reden we naar Clèrmont Ferrand om onze periodieke voorraad voor de winkel en bar in te kopen, toen de redacteur belde. Onze uitzenddatum was bekend! We regelden een zaal in Nederland om te kijken met vrienden en familie, blokkeerden reserveringen en zorgden voor oppas voor de hond en kat. Inmiddels is de datum verschoven en hebben we alles weer om moeten gooien. We hebben echter goede hoop dat onze aflevering definitief zal worden uitgezonden op 16 februari om 21:30 op NPO1.

Zalige Kerst & een gelukkig nieuwjaar

Rondom de feestdagen ontvangen we enkele gasten in de chalets en op de camping, waarna ook de eerste boekingen voor het nieuwe jaar op gang beginnen te komen. Ondertussen maken we gebruik van de rustigere periode om ons eigen woonhuis wat verder op te knappen, de omgeving verder te verkennen en de batterijen op te laden voor een volgend seizoen. Via deze weg willen we iedereen enorm bedanken; voor het het vieren van onze successen, jullie medeleven, de interesse, massale opkomst, het goedbedoeld advies en het incidentele hart onder de riem als we het nodig hadden. Na 50 weken kunnen we stellen dat we onze droom hebben verwezenlijkt en dat hadden we zonder jullie niet kunnen doen. Ons avontuur is een feit en we hebben nog een heleboel plannen voor de toekomst. We wensen jullie voor nu allemaal hele fijne feestdagen en een fantastisch nieuwjaar, waarin we jullie opnieuw hopen te mogen ontmoeten!

À bientôt, veel liefs.

  • Dennis & Jelle

Het is voorbij (nieuwsbrief)

Ons avontuur komt na 8 maanden van topsport ten einde, of toch (nog) niet helemaal? Je leest het in onze september nieuwsbrief…

Iets te vieren?

In augustus en begin september staat onze agenda jaarlijks bomvol met feestjes. We mogen er voortaan eentje toevoegen aan de kalender, want op 4 september werden we de trotse ooms van Sofie!

Daarnaast waren we 25-08 vijf jaar getrouwd, vierden we Jelle’s 36ste verjaardag en hadden we bovendien een memorabel Van Loy weekend op de camping.

Er was voor het hele gezelschap een volledig verzorgde BBQ op vrijdagavond (met dank aan onze Engelse vrienden Chris & Michelle!), met een gezellige borrel rond het kampvuur bij de Firepit als afsluiter. Vervolgens een heerlijk ontbijt op ons achterterras op de zaterdag, we maakten een tripje met picnic op de VeloRail, bezochten de watervallen van Veyrines, hadden een wandeling op de Col de Serre, hielden een Petanque tournooi, gingen heerlijk uit eten bij Moulin de la Santoire en sloten af met een overdadige kaasplank en borrel in onze eigen bar.

Op zondag nodigden we iedereen uit voor een brunch aan de schilderachtige oever van de rivier en vervolgens keerde iedereen voldaan huiswaarts. Het bracht ons op een idee, want eigenlijk was dit weekend een perfecte blauwdruk voor een groepsarrangement. Gedurende het hele jaar blijven onze chalets verwarmd en beschikbaar. Wil je dus meer weten over de mogelijkheden voor een familie-, vrienden- of team-weekend op maat? Neem dan vooral contact met ons op!

Podcast en krant

Er was opnieuw media-aandacht voor ons avontuur. Geen cameraploeg ditmaal, maar na diverse contactpogingen stond ineens de correspondent van La Montagne – de regionale krant – bij ons op de stoep. Hij sprak met ons en nam zijn notities, om ons vervolgens nog even te fotograferen op de camping.

Op 17 augustus verscheen het paginavullende artikel over hoe wij als Nederlanders naar St. Bonnet de Condat emigreerden om er de camping nieuw leven in te blazen. We kregen veel leuke reacties en er is zelfs al iemand komen kamperen naar aanleiding van dit artikel.

Bovendien gingen we in gesprek met Rianne Roes voor haar podcast; alles is liefde. Het was verfrissend om eens over iets anders te praten dan alleen ons afgelopen half jaar. In de podcast staat namelijk de liefde centraal en zodoende spraken we over ons leven samen, de hoogte- en dieptepunten van de afgelopen 14 jaar. Natuurlijk werd de impact van ons huidige project op je relatie ook onder de loep genomen! De podcast zal binnenkort gratis te beluisteren zijn via iTunes en Spotify. De link volgt natuurlijk via onze social media en in deze nieuwsbrief

Wisselvallig weer

Langzaamaan begint het weerbeeld te veranderen. De eerste blaadjes komen van de bomen, de uitgestrekte velden zijn na enkele regenbuien weer groen en de bomen beginnen prachtige kleuren te vertonen. Voorlopig proberen we het nog even zonder verwarming te doen in huis, de olieprijzen zijn tenslotte nog altijd ongekend hoog.

Gelukkig hebben we nieuwe longsleeves en sweaters cadeau gekregen voor Jelles verjaardag, dus de bedrijfskleding doet zijn werk! Wanneer de zon schijnt, is het met 20 graden overigens nog altijd buitengewoon lekker – soms zelfs fijner dan tijdens de hitte van de zomer. Komende week wordt hier zelfs nog even 30 graden voorspeld! We zijn erg benieuwd naar de herfst en kijken alvast voorzichtig uit naar een mooie witte Kerst, maar dat duurt natuurlijk nog even…

Doe-het-zelf

Nu de rust weer wat is wedergekeerd, hebben we ook de hamer weer opgepakt. Onze vrije tijd spenderen we voor een groot deel aan de noodzakelijke reparaties, onderhoud en een kleine lekkage hier en daar. Uiteraard stond het dak hoog op onze prioriteitenlijst.

Gewapend met overalls, gasmaskers en 26 liter Xylophene (in Nederland verboden, maar in Frankrijk vrij verkrijgbaar), gingen we de insecten in onze dakspanten te lijf. Het was even schrikken, want naarmate we begonnen met afkrabben van aangetast hout, bleek de constructie in aanzienlijk slechtere staat dan we oorspronkelijk dachten. Kilo’s zaagsel verder boorden we tot in de nok toe gaten, om vervolgens met speciale ventielen alle balken zorgvuldig te injecteren.

Eenmaal klaar werd iedere vierkante centimeter hout nog eens behandeld met een dikke laag en nu is het afwachten. We hopen vurig dat de beestjes hiermee uitgeroeid worden en zo niet, dan beginnen we van voor af aan – net zo lang tot we geen geknaag meer in onze balken horen. Als dat eenmaal zo ver is, zijn we wel enthousiast geworden om de zolder verder op te gaan knappen; het is een prachtige ruimte!

Ik ben een échte jongen

Bij aankomst in Frankrijk hebben we zo snel mogelijk alle aanmeldingen en inschrijvingen verzorgd. Bureaucratie is niet voor niets een Frans woord en zodoende moesten we ons kenbaar maken bij Urssaf, CPAM, Amelie, Impôts, noem maar op… Nu wil het feit dat één of andere ambtenaar het lastig vond om Jelle’s voornaam te duiden en misschien had het feit dat we twee mannen zijn er ook nog iets mee te maken; hij werd ‘mevrouw Russner’.

Op zich is dat niet zo’n ramp en vergelijkbare situaties hebben we ook in Nederland wel eens gehad. In Frankrijk baseert men het ‘numéro de sécurité sociale’ (vergelijkbaar aan het Nederlands burgerservice nummer) echter op het geslacht. Voor dames begint dit met een 2 en voor heren met een 1. Gevolg was dat we op geen enkel digitaal platform konden inloggen en dat de ene na de andere vage foutmelding zich voordeed.

Best lastig wanneer je BTW aangiftes wilt doen of probeert een auto in te voeren zonder FranceConnect (het equivalent van de Nederlandse DigiD). Wanneer je via de website van zo’n overheidsdienst vervolgens het contactformulier invult om kenbaar te maken dat je niet in kunt loggen, krijg je enkele weken later doodleuk als antwoord dat ‘er zich een bericht bevindt in de inbox in de portal’. Daarop konden we dus nog steeds niet inloggen. Inmiddels is het verlossende woord per post gekomen en ben ik kennelijk administratief omgebouwd – een heus Pinokkio momentje! De accounts zijn in aanvraag, evenals de invoer van de auto en we hebben zelfs een tijdelijke dekking op de zorgverzekering.

Eindstreep na 8 maanden

Voor ons was het streven steeds om op goede wijze in september te belanden en inmiddels kunnen we concluderen dat we het gehaald hebben. Voorzichtig hebben we de eerste financiële balans opgemaakt. Onze gerealiseerde omzet zit dichtbij de begroting en ruwweg hebben we net aan voldoende verdiend om de winter hier te kunnen doorbrengen, ondanks de enorme investeringen die we hebben gedaan. Het dorp is inmiddels vrijwel volledig leeggelopen en de rust is duidelijk merkbaar op de camping, in de winkel en in de bar.

Onze openingstijden zijn wat teruggeschroefd en het is hoog tijd voor de klusjes die zijn blijven liggen, om onderling te evalueren én om even een korte break te nemen. Zodoende zullen we voor onze “congées annuels” geheel gesloten zijn vanaf 21 september, om vervolgens op 1 oktober met frisse moed weer te heropenen. We barsten van de ideeën voor de komende maanden, die we met plezier op een later moment met jullie zullen delen. Voor nu is onze eerste eindstreep achter de rug en hebben we onszelf en de rest van de wereld bewezen dat onze droom werkelijkheid is geworden!

Volop hoogseizoen op onze Franse Camping (nieuwsbrief)

Het moment van de waarheid is aangebroken, floreert onze camping tijdens het hoogseizoen of piepen en kraken we tot we breken? Je leest er natuurlijk weer alles over in deze nieuwsbrief vanuit La douce France..!

14 Juillet

Door wat administratieve problemen leek het er even op dat er op 14 juli, de nationale feestdag, geen vuurwerk in het dorp zou zijn. Als onderdeel van onze integratie hier vonden we dat enorm zonde. Daarom besloten we op het allerlaatste moment om het heft in eigen handen te nemen door onze gasten en het dorp alsnog te trakteren op een kleine vuurwerkshow. Het resultaat was een mooie avond, waarin mensen uit de wijde omgeving op ons achterterras genoten van een prachtig siervuurwerk aan de hemel.

Klusmoe

Ondanks dat we enorm trots zijn op al wat we gerealiseerd hebben, blijft er altijd ruimte om te verbeteren. Bovendien gaan er wel eens dingen kapot en vergen zowel het terrein als de verhuureenheden regelmatig onderhoud. Ook wij zijn natuurlijk maar mensen en een dag heeft maar 24 uur. Daar komt bij dat we eigenlijk even geen kwast, boormachine, pvc-pijp, snoeischaar of elektriciteitsdraad meer kunnen zien; wij zijn officieel klusmoe! Nu het hoogseizoen al onze aandacht vergt, hebben we dan ook besloten dat we alle niet-noodzakelijke klusjes even uitstellen tot september.

FirePit en een open-vuurverbod door droogte

Net voordat de ergste hitte zijn intrede deed, hebben we nog snel onze FirePit afgemaakt. Er prijkt nu een zeshoekige bank van massief hout om de cirkel van stenen op het beton waar ooit de tipi-tent stond.

Daarmee is een deel van onze droom eindelijk realiteit geworden; een plek waar kampeerders met allerlei verschillende achtergronden ongedwongen bij elkaar kunnen komen, kennis kunnen maken en verhalen uit kunnen wisselen. Samen om een knisperend kampvuur, onder de sterrenhemel, met een wijntje of biertje en voor de kinderen uiteraard met een marshmallow aan de stok! Het kampvuur zelf moet tijdelijk even wachten, want dat is door de extreme droogte en het gevaar voor bosbranden momenteel verboden hier.

Laatste draaidagen Ik Vertrek

De TV-crew van Ik Vertrek kwam in het laatste weekend van juli voor de derde en laatste keer bij ons in Frankrijk op bezoek. Het contrast met de winter qua weersomstandigheden en natuur werd vastgelegd. Nu alles open is, werden we gevolgd in onze dagelijkse bezigheden terwijl de camping bezet is en we namen een eindgesprek op.

Daarin blikken we terug op hoe het ons is vergaan en beantwoorden we de vraag hoe we de toekomst zien. We gaven nog enkele uren materiaal aan homevideos mee en nu is het tijd voor de eindmontage. We hopen in November aan iedereen te mogen aankondigen wanneer ons avontuur op televisie te zien zal zijn.

Verruimde openingstijden

In Augustus is het traditioneel druk in het dorp. De auto’s passen nog maar amper op het kerkplein, waaraan je ziet dat er veel mensen ’terug’ zijn. Het gonst van de mensen die elkaar begroeten en enige tijd niet hebben gezien.

Bovendien mochten we, op één tent-plek na, voor het eerst ons bordje “Camping vol” ophangen, dus ook het toerisme is volop aanwezig. Dat vraagt uiteraard om verruimde openingstijden en zodoende besloten we tijdelijk 7 dagen per week open te gaan met zowel de bar als de winkel.

Verlengde verblijven, reviews en terugkerende gasten

Zelf kunnen we natuurlijk vertellen hoe fantastisch het hier is, maar wie beter dan onze gasten om dat te beoordelen? De zaken die wij als perfectionisten nog graag willen verbeteren of liever anders zien, lijken onze gasten in mindere mate te storen. We scoren namelijk 4,9 / 5 in google , 10 / 10 op PitchUp en 5 / 5 op Tripadvisor.

Daar zijn we natuurlijk APETROTS op!! We hadden zelfs een koppel dat ons liet weten zo genoten te hebben, dat ze bij thuiskomst direct de tent in de tuin terug hebben opgezet. Bovendien hebben we structureel bezoekers die hun voorgenomen verblijf met één of meerdere nachten verlengen, omdat ze de camping en de omgeving zo fijn en mooi vinden.

Tot slot hebben we inmiddels al gasten voor een tweede keer mogen verwelkomen. Zij waren zodanig tot rust gekomen tijdens hun vakantie eerder dit jaar, dat ze besloten met vrienden nog een weekend terug te komen. Dat is natuurlijk het grootste compliment dat we kunnen krijgen en het geeft ons veel voldoening en goede moed voor de toekomst!

Tegenslag

Zoals eerder toegegeven, bestaat ons avontuur natuurlijk niet alleen maar uit voorspoed – we kennen ook tegenslagen. Het groots aangekondigde glasvezel is bijvoorbeeld nog altijd niet voorbij de brug en iedere reactie op onze navraag bij het telecombedrijf blijft vooralsnog uit.

Dat betekent dat we onze gasten op de camping nog steeds geen fatsoenlijke WiFi aan kunnen bieden, behalve een trage verbinding in de bar. Gelukkig heeft het merendeel van onze bezoekers prima 4G dekking en een databundel ter beschikking, maar toch vinden wij het jammer.

De boktor vreet ondertussen vrolijk verder aan onze dakspanten, ondanks onze herhaaldelijke behandelingen van het hout, maar: wie het laatst lacht, lacht het best! Ook de aangevraagde elektrische huurfietsen zijn dit seizoen uiteindelijk niet geleverd, ondanks de toezeggingen vanuit de communauté de commune pays gentiane. Volgend jaar beter…

Nederlandse bekenden op bezoek!

Nadat we een tijdje geen enkele ‘oude bekende’ hadden gezien, konden we er afgelopen maand weer een aantal aan het lijstje toevoegen.

Zo hebben we lekker geluncht met Paula en Björn, genoten van een avondje kampvuur met Noor, Ruud & kids en werden we getrakteerd op muzikale verzorging van Geert-Jan terwijl hij samen met Margot een nachtje langskwam. Ook was Lars, die ons kort nadat we hier aankwamen al een paar dagen heeft geholpen, terug met Raffie en zijn camper.

Dorpsfeest

Voor een optimale integratie hebben we ons al kort na aankomst aangemeld om deel te nemen aan de plaatselijke feestcommissie. Dit weekend was het dan eindelijk zover, na meerdere zomers van corona-pandemie, waarin het feest geen doorgang kon vinden, was er een heus jaarfeest voor Saint Bonnet de Condat. Twee dagen lang kwam iedereen samen voor gezelligheid, een hapje, een drankje en het nodige amusement.

Een petanque toernooi, feestavond met DJ, brocante, verkiezing van de beste vogelverschrikker, verloting van een ham voor degene die het dichtst bij het gewicht kwam, schmink en spelletjes voor de kinderen en nog veel meer. Natuurlijk was er ook een optreden van onze eigen ‘troubadour néerlandais’ – Lars Zebregs.

Het was werkelijk een memorabel weekend. De camping zat vol en er was geen stoel meer over op het terras. Zelf hebben we dus niet veel kunnen meemaken van de festiviteiten, maar hetgeen we gehoord en gezien hebben was geweldig!

Hoogtepunt

Met het dorpsfeest hebben we ook meteen het hoogtepunt van de zomer achter de rug. Zo druk als afgelopen weekend verwachten we het even niet meer te krijgen, maar de winkel en het terras worden desalniettemin nog dagelijks goed bezocht. Mensen hebben inmiddels ook de weg naar onze menukaart gevonden, want de Fish & Chips vliegt de keuken uit! De bitterballen en frikandellen zijn inmiddels weer beschikbaar, we besloten ze op veler verzoek middels droogijs-transport te importeren. Ook voor de camping ontvangen we nog met regelmaat reserveringen en we ontvangen haast iedere dag passanten.

Ook vrijwel dagelijks moeten we telefonische aanvragen om last-minute chalets en/of mobil homes te huren voor deze maand teleurstellen. Wij werken natuurlijk onvermoeibaar door om iedereen een zo fijn mogelijke middag, avond of verblijf te bieden, maar kijken stiekem ook uit naar het naseizoen. Na 8 maanden non-stop werken willen we graag weer wat aan onze verdere plannen werken, onze nieuwe leefomgeving verder verkennen én simpelweg heel af en toe helemaal niets doen ;-).

Onze eerste reserveringen voor 2023 beginnen voorzichtig op gang te komen. Voordat het zover is, hopen we nog veel leuke gasten te mogen ontvangen in het winterseizoen. Zowel de chalets als de camping (voor wintergeschikte campers) blijven gewoon open – net als de bar en épicerie. Niet voor niets liggen we perfect gesitueerd tussen twee grote ski-gebieden, Le Lioran & Super-Besse. Kom je deze winter of volgend jaar ook kennismaken met ons kleine paradijs in de Cantal, Auvergne?

À bientôt, veel liefs.

Dennis & Jelle