Kastanjes rapen en appel-kaneel geuren (nieuwsbrief)

Kastanjes rapen en appel-kaneel geuren (nieuwsbrief)

De herfst is het seizoen van paddestoelen, kastanjes rapen, pompoenen snijden, appel-kaneel kaarsen en vallend blad. Zo ook bij ons, maar dan wel met een vleugje tegenslag, onophoudelijke bureaucratie, incidentele lekkages en twee verhuizingen. Je leest er alles over in deze najaarseditie van onze nieuwsbrief.

Aanhoudende bureaucratie

Na bijna 10 maanden van gesteggel met EDF, over een onterecht opgelegde (en direct afgeschreven!) boete, waren we het zat. We besloten de rechtsbijstand in te schakelen, die ons vrijwel direct hielp middels een brief van de jurist met duidelijke taal aan het adres van EDF. Als gevolg hadden we 4 dagen later een excuusbrief en toezegging tot terugbetaling in onze mailbox!

Het rijbewijs van Dennis was nog slechts een week of 6 geldig en zal dus vervangen moeten worden door een Frans equivalent. Hiertoe is een on-line procedure, die we minutieus voorbereidden, zodat we geen onnodige vertraging op zouden lopen. Echter hielden we rekening met een doorlooptijd van enkele weken, aangezien dit in Nederland binnen 48 uur geregeld zou moeten zijn. Inmiddels, maar liefst 5 maanden later, heeft Dennis eindelijk een Frans rijbewijs opgestuurd gekregen. Het duurt een eeuwigheid, maar is hier in Frankrijk dan weer wel volkomen gratis…

We kregen na lang aandringen ook een particulier fiscaal nummer, waarna we de nodige correcties konden doorvoeren in de aangifte voor de Franse WOZ-belasting. Erg welkom, want de brieven werden nog steeds bezorgd op wat men in Frankrijk als ons primaire woonadres aanmerkte; de Biesterweg in Eindhoven. Aangezien we daar al twee jaar weg zijn, erg fijn om dit allemaal eindelijk recht te kunnen zetten. Scheelt bovendien weer honderden tot duizenden euro’s onterecht opgelegde belastingaanslagen…

Verhuisd naar ons washok

Op enig moment, eind augustus, klaagde Dennis herhaaldelijk over herrie in de slaapkamer. Niet omdat ik snurkte, maar omdat hij meende boktorren te horen in het plafond en/of de balken boven ons. Ik probeerde hem, terwijl we nog midden in de drukte van het hoogseizoen zaten, met een korrel zout te nemen. Maar ‘het zal wel tussen je oren zitten’ en ‘het is gewoon de wind die je hoort’ hielden niet lang stand. Toen er eenmaal zaagsel op het dekbed verscheen, besloten we onmiddellijk ons bed te verhuizen naar de waskamer, evenals al onze kleding uit de kast. Daar sliepen we temidden van de drogende was, zonder verwarming en recht onder het golfplaten dak. Als het dus ’s nachts woei en/of regende, deden we geen oog dicht. Bovendien verergerde de lekkage boven de wasmachine, zonder aanwijsbare reden, Emmertjes en wat correctieve acties op het dak mochten niet baten, want binnen 36 uur groeiden de paddenstoelen ondersteboven uit het plafond… 

Vakantie in eigen land 

Het zomerseizoen was zodanig goed, dat er op dit moment nog geen chalets zonder gasten waren om eventueel naar uit te wijken. We deden dus onvermoeibaar voort, maar waren erg blij toen midden september uiteindelijk onze eigen vakantie aanbrak. We gingen samen een paar dagen naar een hotel in hartje Parijs. Daar hingen we dagelijks tientallen kilometers te voet de toerist uit en genoten we van het contrast dat de drukte om ons heen ons bood. We gingen natuurlijk heerlijk uit eten en probeerden zoveel mogelijk terrasjes uit.

Aansluitend vertrokken we richting Disneyland Paris. Daar brachten we samen met de familie van Dennis vijf heerlijke dagen door ter ere van zijn ouders’ huwelijksjubileum. Bovendien ontmoetten we ons kersverse nieuwe nichtje Nina en ondanks wat (lees: heel veel) regen, hebben we enorm genoten van het samenzijn.

Tout-à-l’égout 

Eenmaal thuis aangekomen, werden we verrast door de start van de werkzaamheden aan de riolering, ofwel “tout-à-l’égout”. Men had aangekondigd in september te starten en begon zowaar op 28-09, al een hele prestatie temidden van de hier gebruikelijke uitstelcultuur. Het leidt regelmatig tot vieze voeten, tijdelijke afsluitingen van water en/of elektra door geraakte leidingen en natuurlijk tot hele lelijke plaatjes in ons mooie dorpje. Ook waren we noodgedwongen een week gesloten voor campers en caravans, omdat de enige toegangsweg naar de camping opengebroken moest worden. Toch prijzen wij ons gelukkig met de timing, aangezien we het leeuwendeel aan onze kant van het dorp al gehad hebben, nog voor de eerste serieuze sneeuw is gevallen. Zo hebben onze kampeerders er minimaal last van (gehad). 

Max

Minder geluk had onze Max jammer genoeg. Toen we hem rillend en met schokkende pupillen in zijn oogjes aantroffen bij het ontwaken, wist we meteen hoe laat het was; hij had opnieuw een herseninfarct gehad. De intensiteit was gelukkig minder heftig dan de eerste keer, maar gezien de korte periode ertussen lijken er wel wat meer blijvende gevolgen te zijn. Er zit gelukkig een langzaam stijgende lijn van verbetering in, maar nog altijd heeft hij last om diepte in te schatten en moeite om zijn evenwicht te houden. Toch is hij nog erg vrolijk en content, dus zolang hij het zonder lijden volhoudt – heeft hij bij ons onveranderd zijn gouden mandje tot zijn laatste dag…

Dood aan de Boktor!

Voor hem kwam het dan ook goed uit dat we zelf tijdelijk ons onderkomen in één van de gelijkvloerse chalets konden nemen, nu het aantal boekingen wat lager lag bij terugkomst van vakantie. Hier voelen we ons voorlopig wel even thuis, tenslotte maakt het dagelijks brandende appel-kaneelkaarsje veel goed. Voor het huis hebben we een specialist gevonden die de schadelijke beestjes aan ging pakken. Aangezien hij dit doet met giftige gasbommen en biocide, moesten wij toch enkele dagen ons huis uit en zodoende deze tweede verhuizing. Inmiddels zouden de capricornes (boktorren) en vrillettes bij ons binnen volledig verleden tijd moeten zijn. Dit was voor ons een mooi symbolisch keerpunt, want nu kunnen we in ons renovatie-project na lange tijd van afbreken eindelijk gaan beginnen met opbouwen.

Rode Diesel

In die renovatie is ook zeker een post opgenomen om e.e.a. beter te isoleren, want afgelopen winter hebben we gemiddeld 1000 euro per 4 weken aan rode diesel opgestookt voor de verwarming. Nu we toch niet in het huis wonen, doen we een poging om de wél gebuikte ruimtes uitsluitend elektrisch te verwarmen wanneer het nodig is. We proberen dus een winter door te komen zonder deze zogeheten fioul te laten leveren. De oude mazoutkachel is minstens 30 jaar oud en niet in allerbeste staat, deze willen we dan ook gaan laten vervangen door hout- en pellet kachels. Hiervoor is de nodige subsidie gewenst, want al met al wordt het een prijzig project, zeker wanneer je jezelf realiseert dat er ook nog een heel nieuw dak van ruim 250 vierkante meter op moet… Ohja, en het dakspant moet nog gespalkt worden, want dat is half opgevreten door die rotkevers.

Gelukkig hebben we eindelijk onze eerste Franse belastingaanslag over 2022 binnen, waarmee we ons uiterst bescheiden inkomen kunnen aantonen. Daarmee zijn we weer een stap verder in het aanvraagtraject voor de subsidies, maar eerst moeten we de veranderende regelgeving richting 2024 nog even afwachten. 

Lachende pompoenen en vallend blad 

Net als vorig jaar was Halloween, inclusief lantaarns van pompoenen en een spookachtige projectievideo, wederom een daverend succes. Met 80 – 100 bezoekers was het een avond hard werken, maar met veel gave kostuums, blije kinderen en minstens zo tevreden volwassenen. Uiteraard deden enkele nieuwe attributen en verschijningen hun opwachting. Ook komend jaar zijn we van plan weer iets toe te voegen en misschien pakken we het feest in zijn geheel wel wat groter aan…. To be continued…! Onherroepelijk is dit ook de tijd waarop de bomen hun blad laten vallen en wij dus een voetbalveld vol blad, naalden, dennenappels en afgebroken takken en twijgen hebben. We snoeiden ook nog een aantal bomen rigoureus terug en crossten met het busje dus weer af- en aan naar de groenstort.

We zien sterretjes***

Alsof we nog niets te doen hadden met het runnen van de business, verbouwen van de woning, najagen van de bureaucratie, verhuizen en zorgen voor onze beestjes, was het tijd om onze camping opnieuw te laten classificeren voor het aantal sterren. Een checklist van 6 A4’tjes met onsamenhangende en soms ronduit vreemde criteria gaf ons dagen vol voorbereidend werk. Inmiddels mogen we echter met gepaste trots mededelen dat de inspecteur een dagje op bezoek is geweest en dat we met vlag en wimpel weer 5 jaar lang 3 sterren mogen voeren!! Bovendien worden we komend seizoen eindelijk opgenomen in de uitingen en het drukwerk van de ANWB, het internationaal bekende ACSI én het Duitse ADAC.

Last-minute winterkorting

Over enkele dagen luiden we de winter in, met alle feestelijkheden van dien. Voor onze gasten tijdens de Kerst en voor onze ‘wintervaste dorpelingen’ organiseren we daarom een Kerstdiner op Tweede Kerstdag (al kent men er in Frankrijk maar één) en een Nieuwjaarsborrel op 2 januari. Bovendien genieten we van de prachtige plaatjes wanneer de sneeuw gaat vallen, in combinatie met de heerlijke gevoelstemperatuur als daar een bergzonnetje bij komt. Hier op 900m hoogte kan het bij 5 graden tenslotte al erg aangenaam zijn. Voor onze nieuwsbrieflezers die nog geen verblijf hebben geboekt, hebben we een mooie lastminute aanbieding. Iedereen die uiterlijk 31-01-2024 een verblijf boekt in de winter van 2024, krijgt van ons maar liefst 20% korting op het verblijf!

Mis het niet, want uiteraard geldt ook voor deze actie; wie het eerst komt, het eerst maalt en op=op!! Om gebruik te maken van deze actie (binnen de voorwaarden) geef je tijdens je reservering de code 2024WINTER20 in. De korting wordt dan automatisch verwerkt in je boeking!

Uiteraard alvast allemaal ‘joyeux fêtes et les meilleurs vœux’ ofwel fijne feestdagen en de beste wensen toegewenst namens ons en de beestjes (enkel de viervoeters, niet de insecten), vanuit Frankrijk!

Veel liefs & à bientôt,

– Dennis & Jelle

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *